استاندارد ISO/IEC 27701:2025 و سیستم مدیریت اطلاعات حریم خصوصی

ISO/IEC 27701:2025 چیست؟ الزامات سیستم مدیریت اطلاعات حریم خصوصی

حفاظت از اطلاعات شخصی دیگر فقط یک موضوع فنی یا مسئولیت واحد فناوری اطلاعات نیست. سازمان‌هایی که اطلاعات مشتریان، کارکنان، کاربران، بیماران، پیمانکاران یا سایر اشخاص را جمع‌آوری و پردازش می‌کنند، باید بتوانند نشان دهند این اطلاعات را به‌صورت قانونی، شفاف، ایمن و مسئولانه مدیریت می‌کنند.

استاندارد ISO/IEC 27701:2025 چارچوبی بین‌المللی برای ایجاد، اجرا، نگهداری و بهبود «سیستم مدیریت اطلاعات حریم خصوصی» یا PIMS ارائه می‌کند. این استاندارد به سازمان‌ها کمک می‌کند مخاطرات حریم خصوصی را شناسایی کنند، مسئولیت‌های مربوط به پردازش اطلاعات شخصی را مشخص سازند و کنترل‌های مناسبی برای حفاظت از این اطلاعات به اجرا درآورند.

ویرایش ۲۰۲۵ استاندارد ISO/IEC 27701 نسبت به نسخه ۲۰۱۹ تغییر مهمی کرده است. نسخه قبلی به‌عنوان یک افزونه برای ISO/IEC 27001 و ISO/IEC 27002 تدوین شده بود؛ اما نسخه جدید یک استاندارد مستقل و قابل استقرار برای مدیریت حریم خصوصی است. بنابراین سازمان‌ها می‌توانند آن را به‌صورت مستقل یا یکپارچه با سیستم مدیریت امنیت اطلاعات اجرا کنند.

ISO/IEC 27701 چیست؟

ISO/IEC 27701 استاندارد بین‌المللی سیستم مدیریت اطلاعات حریم خصوصی است. این استاندارد الزامات و راهنمایی‌هایی برای ایجاد یک Privacy Information Management System یا PIMS ارائه می‌دهد.

هدف اصلی آن، کمک به سازمان‌ها برای مدیریت نظام‌مند اطلاعات قابل انتساب به اشخاص حقیقی است. در ادبیات استاندارد، به این اطلاعات «اطلاعات هویتی قابل شناسایی» یا Personally Identifiable Information گفته می‌شود که به‌اختصار PII نامیده می‌شود.

اطلاعات شخصی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • نام و نام خانوادگی
  • شماره ملی، شماره گذرنامه یا سایر شناسه‌های قانونی
  • شماره تلفن و نشانی ایمیل
  • نشانی محل سکونت یا محل کار
  • اطلاعات مالی و بانکی
  • سوابق استخدامی
  • اطلاعات درمانی و سلامت
  • تصاویر و فایل‌های صوتی قابل انتساب به اشخاص
  • موقعیت مکانی
  • نشانی IP، شناسه دستگاه و اطلاعات رفتاری کاربران
  • اطلاعات بیومتریک
  • داده‌های مربوط به خرید، علایق یا رفتار آنلاین

یک سازمان ممکن است مالک این اطلاعات نباشد، اما به دلیل جمع‌آوری، نگهداری، انتقال، تحلیل یا حذف آن‌ها مسئولیت‌هایی بر عهده داشته باشد.

مشخصات استاندارد ISO/IEC 27701:2025

مشخصهتوضیح
عنوان استانداردسیستم مدیریت اطلاعات حریم خصوصی؛ الزامات و راهنمای کاربرد
شماره استانداردISO/IEC 27701
ویرایش جاری۲۰۲۵
نوبت ویرایشویرایش دوم
تاریخ انتشاراکتبر ۲۰۲۵
موضوع اصلیمدیریت اطلاعات شخصی و حفاظت از حریم خصوصی
نام سیستم مدیریتیPrivacy Information Management System
مخفف سیستمPIMS
مخاطبان اصلیکنترل‌کنندگان و پردازش‌کنندگان اطلاعات شخصی
قابلیت استقرار مستقلدارد
امکان یکپارچه‌سازی با ISO 27001دارد
نسخه جایگزین‌شدهISO/IEC 27701:2019

PIMS چیست؟

PIMS مخفف Privacy Information Management System و به معنای «سیستم مدیریت اطلاعات حریم خصوصی» است.

PIMS مجموعه‌ای از سیاست‌ها، فرایندها، مسئولیت‌ها، منابع، کنترل‌ها و سوابق سازمانی است که برای مدیریت اطلاعات شخصی و مخاطرات حریم خصوصی ایجاد می‌شود.

هدف PIMS صرفاً جلوگیری از افشای اطلاعات نیست. این سیستم باید تمام چرخه عمر اطلاعات شخصی را پوشش دهد:

  1. تعیین هدف جمع‌آوری اطلاعات
  2. تعیین مبنای قانونی پردازش
  3. اطلاع‌رسانی به اشخاص
  4. جمع‌آوری اطلاعات متناسب با هدف
  5. استفاده و پردازش اطلاعات
  6. نگهداری و حفاظت از اطلاعات
  7. انتقال یا اشتراک‌گذاری اطلاعات
  8. پاسخ‌گویی به درخواست‌های اشخاص
  9. نگهداری اطلاعات در مدت لازم
  10. حذف، ناشناس‌سازی یا امحای امن اطلاعات

بنابراین، امنیت اطلاعات تنها یکی از اجزای مدیریت حریم خصوصی است. حتی اگر اطلاعات به‌خوبی رمزگذاری شده باشند، جمع‌آوری بیش از حد، استفاده خارج از هدف یا نگهداری غیرضروری آن‌ها می‌تواند یک مخاطره حریم خصوصی محسوب شود.

تفاوت اطلاعات شخصی و اطلاعات حساس چیست؟

تمام اطلاعاتی که بتوانند به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به یک شخص حقیقی مرتبط شوند، ممکن است اطلاعات شخصی محسوب شوند. بااین‌حال، برخی اطلاعات به دلیل پیامدهای احتمالی افشا یا سوءاستفاده، حساسیت بیشتری دارند.

نوع اطلاعاتنمونه
اطلاعات هویتینام، شماره ملی، شماره گذرنامه
اطلاعات تماسشماره تلفن، ایمیل، نشانی
اطلاعات مالیشماره حساب، اطلاعات پرداخت، سوابق مالی
اطلاعات سلامتپرونده پزشکی، نتایج آزمایش، سوابق درمان
اطلاعات استخدامیحقوق، ارزیابی عملکرد، پرونده پرسنلی
اطلاعات بیومتریکاثر انگشت، تصویر چهره، الگوی عنبیه
اطلاعات مکانیموقعیت جغرافیایی یا سوابق تردد
اطلاعات رفتاریرفتار کاربر در وب‌سایت یا اپلیکیشن
اطلاعات کودکاناطلاعات هویتی، تحصیلی یا رفتاری افراد کم‌سن
اطلاعات اعتقادی یا اجتماعیاطلاعاتی که افشای آن‌ها می‌تواند پیامدهای ویژه‌ای داشته باشد

سازمان باید نوع اطلاعات، حساسیت، حجم، هدف پردازش و پیامدهای احتمالی نقض حریم خصوصی را هنگام تعیین کنترل‌ها در نظر بگیرد.

کنترل‌کننده و پردازش‌کننده اطلاعات شخصی چه کسانی هستند؟

استاندارد ISO/IEC 27701 برای دو نقش اصلی در پردازش اطلاعات شخصی الزامات و راهنمایی‌های مشخصی ارائه می‌دهد.

کنترل‌کننده اطلاعات شخصی

کنترل‌کننده PII سازمانی است که هدف و روش پردازش اطلاعات شخصی را تعیین می‌کند.

برای مثال، یک فروشگاه اینترنتی مشخص می‌کند چه اطلاعاتی از مشتری دریافت شود، چرا این اطلاعات موردنیاز است، چگونه استفاده شود و چه مدت نگهداری شود. در این حالت، فروشگاه نقش کنترل‌کننده را دارد.

پردازش‌کننده اطلاعات شخصی

پردازش‌کننده PII سازمانی است که اطلاعات شخصی را از طرف کنترل‌کننده و مطابق دستورهای آن پردازش می‌کند.

برای مثال، اگر فروشگاه اینترنتی اطلاعات مشتریان را در زیرساخت یک شرکت ارائه‌دهنده خدمات ابری نگهداری کند، شرکت ارائه‌دهنده خدمات ابری ممکن است در نقش پردازش‌کننده قرار گیرد.

موضوعکنترل‌کننده PIIپردازش‌کننده PII
تعیین هدف پردازشبر عهده کنترل‌کننده استطبق هدف تعیین‌شده عمل می‌کند
تعیین روش‌های اصلی پردازشتعیین می‌کندطبق قرارداد و دستورها اجرا می‌کند
ارتباط با شخص موضوع اطلاعاتمعمولاً مسئول اصلی استممکن است به کنترل‌کننده کمک کند
استفاده از اطلاعاتدر محدوده هدف و مبنای قانونیفقط طبق دستور مستند کنترل‌کننده
انتخاب پردازش‌کننده فرعیشرایط را تعیین می‌کندباید الزامات قرارداد را رعایت کند
پاسخ به رخداد حریم خصوصیمسئول مدیریت و تصمیم‌گیری استباید رخداد را به کنترل‌کننده اطلاع دهد

یک سازمان می‌تواند در یک فرایند کنترل‌کننده و در فرایندی دیگر پردازش‌کننده باشد. بنابراین تعیین نقش باید برای هر فعالیت پردازش به‌صورت جداگانه انجام شود.

چه سازمان‌هایی می‌توانند ISO/IEC 27701 را اجرا کنند؟

این استاندارد برای سازمان‌های دولتی، خصوصی و عمومی، شرکت‌های کوچک و بزرگ و مؤسسات غیرانتفاعی قابل‌استفاده است؛ مشروط بر اینکه اطلاعات شخصی را کنترل یا پردازش کنند.

کاربرد آن برای سازمان‌های زیر اهمیت بیشتری دارد:

  • بانک‌ها و مؤسسات مالی
  • شرکت‌های بیمه
  • بیمارستان‌ها و مراکز درمانی
  • آزمایشگاه‌های پزشکی
  • فروشگاه‌های اینترنتی
  • شرکت‌های فناوری اطلاعات
  • اپلیکیشن‌ها و پلتفرم‌های آنلاین
  • شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات ابری
  • مراکز تماس و پشتیبانی مشتری
  • شرکت‌های بازاریابی و تبلیغات
  • سازمان‌های دولتی و عمومی
  • دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی
  • شرکت‌های منابع انسانی
  • اپراتورها و شرکت‌های مخابراتی
  • شرکت‌های حمل‌ونقل و گردشگری
  • مجموعه‌های دارای اطلاعات گسترده مشتریان یا کارکنان

حتی سازمان‌هایی که خدمات آن‌ها مستقیماً با اطلاعات شخصی مرتبط نیست، معمولاً اطلاعات کارکنان، متقاضیان استخدام، مشتریان، تأمین‌کنندگان و بازدیدکنندگان خود را پردازش می‌کنند.

مهم‌ترین تغییرات ISO/IEC 27701:2025 نسبت به نسخه ۲۰۱۹

ISO/IEC 27701:2025 صرفاً یک اصلاح جزئی نیست. ساختار و جایگاه استاندارد به‌طور قابل‌توجهی تغییر کرده است.

تبدیل‌شدن به استاندارد مستقل

نسخه ۲۰۱۹ به‌عنوان افزونه ISO/IEC 27001 و ISO/IEC 27002 طراحی شده بود. به همین دلیل، الزامات آن باید در ارتباط با سیستم مدیریت امنیت اطلاعات تفسیر می‌شد.

در نسخه ۲۰۲۵، الزامات سیستم مدیریت حریم خصوصی به‌صورت مستقل و در بندهای ۴ تا ۱۰ ارائه شده‌اند. سازمان دیگر برای درک و اجرای الزامات اصلی PIMS وابسته به ساختار ISO/IEC 27001 نیست.

امکان استقرار مستقل PIMS

سازمان می‌تواند ISO/IEC 27701:2025 را به‌عنوان یک سیستم مدیریت مستقل اجرا کند. البته یکپارچه‌سازی آن با ISO/IEC 27001 همچنان مزایای قابل‌توجهی دارد؛ زیرا امنیت اطلاعات و حریم خصوصی ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند.

هماهنگی با ساختار استانداردهای مدیریتی

ویرایش جدید از ساختار هماهنگ استانداردهای سیستم مدیریت استفاده می‌کند و شامل موضوعاتی مانند زمینه سازمان، رهبری، برنامه‌ریزی، پشتیبانی، عملیات، ارزیابی عملکرد و بهبود است.

تقویت مدیریت ریسک حریم خصوصی

در نسخه جدید، شناسایی، ارزیابی و مدیریت مخاطرات حریم خصوصی جایگاه روشن‌تری دارد. سازمان باید پیامدهای پردازش اطلاعات برای اشخاص را نیز در تحلیل‌های خود در نظر بگیرد.

تفکیک روشن‌تر نقش‌ها

الزامات و کنترل‌های مربوط به کنترل‌کنندگان و پردازش‌کنندگان PII با وضوح بیشتری دسته‌بندی شده‌اند تا سازمان بتواند کنترل‌های متناسب با نقش خود را انتخاب کند.

بهبود قابلیت یکپارچه‌سازی

ساختار جدید امکان یکپارچه‌سازی PIMS با استانداردهایی مانند ISO/IEC 27001، ISO 9001 و ISO/IEC 42001 را تسهیل می‌کند.

موضوعISO/IEC 27701:2019ISO/IEC 27701:2025
ماهیت استانداردافزونه ISO 27001 و ISO 27002استاندارد مستقل سیستم مدیریت
ساختار بندهای مدیریتیوابسته به ISO 27001دارای الزامات مستقل بندهای ۴ تا ۱۰
استقرار مستقلمحدود و وابسته به ISMSامکان استقرار مستقل
تمرکز مدیریت ریسکمبتنی بر توسعه ISMSتمرکز صریح‌تر بر ریسک حریم خصوصی
نقش کنترل‌کننده و پردازش‌کنندهدارای الزامات اختصاصیسازمان‌دهی و تفکیک روشن‌تر
یکپارچه‌سازیعمدتاً با ISO 27001قابل‌یکپارچه‌سازی با چند سیستم مدیریتی
وضعیت فعلیکنار گذاشته شدهنسخه جاری استاندارد

ساختار استاندارد ISO/IEC 27701:2025

ساختار اصلی استاندارد بر مبنای بندهای سیستم‌های مدیریتی تنظیم شده است.

بندعنوانموضوع اصلی
بند ۱دامنه کاربردهدف و محدوده کاربرد استاندارد
بند ۲مراجع الزامیمراجع موردنیاز برای استفاده از استاندارد
بند ۳اصطلاحات و تعاریفمفاهیم تخصصی حریم خصوصی
بند ۴زمینه سازمانشرایط، ذی‌نفعان، دامنه و فرایندهای PIMS
بند ۵رهبریخط‌مشی، تعهد مدیریت و مسئولیت‌ها
بند ۶برنامه‌ریزیریسک‌ها، فرصت‌ها، اهداف و برنامه تغییرات
بند ۷پشتیبانیمنابع، شایستگی، آگاهی، ارتباطات و مستندات
بند ۸عملیاتاجرای فرایندها و کنترل‌های حریم خصوصی
بند ۹ارزیابی عملکردپایش، ممیزی داخلی و بازنگری مدیریت
بند ۱۰بهبودعدم انطباق، اقدام اصلاحی و بهبود مستمر

بند ۴: زمینه سازمان

سازمان باید مسائل داخلی و خارجی مؤثر بر حریم خصوصی را شناسایی کند. این مسائل ممکن است شامل قوانین قابل‌اعمال، فناوری‌های مورد استفاده، نوع اطلاعات شخصی، انتظارات مشتریان، قراردادها، فعالیت تأمین‌کنندگان و تهدیدهای مرتبط با پردازش اطلاعات باشند.

در این بند باید اقدامات زیر انجام شوند:

  • شناسایی مسائل داخلی و خارجی
  • شناسایی اشخاص و طرف‌های ذی‌نفع
  • تعیین الزامات قانونی، قراردادی و سازمانی
  • تعیین نقش سازمان به‌عنوان کنترل‌کننده یا پردازش‌کننده
  • تعیین دامنه PIMS
  • شناسایی فرایندهای مرتبط با اطلاعات شخصی
  • تعیین تعامل فرایندها و مسئولیت‌ها

دامنه سیستم باید مشخص کند چه واحدها، خدمات، سامانه‌ها، مکان‌ها و فعالیت‌های پردازش اطلاعات را پوشش می‌دهد.

بند ۵: رهبری

مدیریت ارشد باید مسئولیت اثربخشی PIMS را بپذیرد و نشان دهد حفاظت از حریم خصوصی بخشی از تصمیم‌گیری سازمان است.

مهم‌ترین الزامات این بند عبارت‌اند از:

  • تصویب خط‌مشی حریم خصوصی
  • تعیین مسئولیت‌ها و اختیارات
  • تأمین منابع لازم
  • ادغام الزامات حریم خصوصی با فرایندهای سازمان
  • حمایت از مدیران و مسئولان مرتبط
  • ترویج فرهنگ حفاظت از اطلاعات شخصی
  • توجه به حقوق و انتظارات اشخاص

صرف معرفی یک مسئول حریم خصوصی، مسئولیت مدیریت ارشد را از بین نمی‌برد.

بند ۶: برنامه‌ریزی

سازمان باید مخاطرات و فرصت‌های مرتبط با حریم خصوصی را شناسایی و برای مدیریت آن‌ها برنامه‌ریزی کند.

برخی از مخاطرات متداول عبارت‌اند از:

  • جمع‌آوری اطلاعات بیش از میزان موردنیاز
  • استفاده از اطلاعات خارج از هدف اعلام‌شده
  • نبود مبنای معتبر برای پردازش
  • دسترسی غیرمجاز به اطلاعات
  • افشای اطلاعات برای اشخاص ثالث
  • نگهداری اطلاعات بیش از مدت لازم
  • انتقال نامناسب اطلاعات به خارج از سازمان
  • ناتوانی در پاسخ به درخواست اشخاص
  • تصمیم‌گیری خودکار بدون کنترل کافی
  • نبود کنترل بر پردازش‌کنندگان فرعی
  • حذف یا تغییر غیرمجاز اطلاعات
  • عدم اطلاع‌رسانی مناسب درباره رخدادهای حریم خصوصی

اهداف حریم خصوصی باید قابل‌اندازه‌گیری، دارای مسئول، زمان‌بندی و روش ارزیابی باشند.

نمونه اهداف عبارت‌اند از:

هدفشاخص پیشنهادی
پاسخ‌گویی به درخواست اشخاصدرصد درخواست‌های پاسخ‌داده‌شده در مهلت تعیین‌شده
کاهش رخدادهای حریم خصوصیتعداد رخدادهای تأییدشده در هر دوره
آموزش کارکناندرصد کارکنان آموزش‌دیده مرتبط با PII
مدیریت تأمین‌کنندگاندرصد تأمین‌کنندگان ارزیابی‌شده
حذف اطلاعات منقضیدرصد سوابق حذف‌شده مطابق جدول نگهداری
رفع یافته‌های ممیزیدرصد اقدامات اصلاحی تکمیل‌شده در موعد

بند ۷: پشتیبانی

سازمان باید منابع لازم برای اجرای PIMS را فراهم کند. این منابع شامل نیروی انسانی، فناوری، بودجه، آموزش، ابزارهای پایش و خدمات تخصصی است.

همچنین باید مشخص شود کارکنانی که با اطلاعات شخصی سروکار دارند چه شایستگی‌هایی نیاز دارند. آموزش‌های عمومی ممکن است برای تمام کارکنان کافی نباشند و بعضی نقش‌ها به آموزش تخصصی نیاز داشته باشند.

موضوعات آموزشی می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • اصول حفاظت از اطلاعات شخصی
  • تشخیص اطلاعات حساس
  • مدیریت رضایت
  • پاسخ‌گویی به درخواست اشخاص
  • گزارش رخدادهای حریم خصوصی
  • اشتراک‌گذاری امن اطلاعات
  • نحوه نگهداری و حذف اطلاعات
  • الزامات محرمانگی
  • مسئولیت‌های کنترل‌کننده و پردازش‌کننده

اطلاعات مستند PIMS نیز باید ایجاد، تصویب، به‌روزرسانی، توزیع، نگهداری و محافظت شوند.

بند ۸: عملیات

بند عملیات به اجرای واقعی کنترل‌های حریم خصوصی مربوط است. سازمان باید مشخص کند چه اطلاعاتی، از چه اشخاصی، با چه هدفی، در کدام سامانه، توسط چه افرادی و برای چه مدتی پردازش می‌شوند.

مهم‌ترین اقدامات عملیاتی عبارت‌اند از:

  • تهیه فهرست فعالیت‌های پردازش اطلاعات
  • تعیین هدف هر پردازش
  • تعیین نقش سازمان
  • مشخص‌کردن مبنای پردازش
  • کنترل جمع‌آوری اطلاعات
  • انجام ارزیابی اثرات حریم خصوصی
  • مدیریت رضایت در موارد لازم
  • پاسخ به درخواست‌های اشخاص
  • کنترل انتقال اطلاعات
  • مدیریت پردازش‌کنندگان و تأمین‌کنندگان
  • مدیریت رخدادهای حریم خصوصی
  • تعیین مدت نگهداری و روش حذف اطلاعات
  • اجرای حفاظت از حریم خصوصی در طراحی فرایندها و سامانه‌ها

فهرست فعالیت‌های پردازش اطلاعات چیست؟

یکی از مهم‌ترین مستندات PIMS، فهرست فعالیت‌های پردازش اطلاعات شخصی است. این فهرست نشان می‌دهد اطلاعات در کدام فرایندها و با چه شرایطی پردازش می‌شوند.

عنواننمونه اطلاعات
فرایندثبت سفارش مشتری
گروه اشخاصمشتریان
نوع اطلاعاتنام، تلفن، نشانی و سوابق خرید
هدفثبت، ارسال و پیگیری سفارش
نقش سازمانکنترل‌کننده
محل نگهدارینرم‌افزار فروش و پایگاه داده
افراد مجازفروش، مالی و پشتیبانی
دریافت‌کنندگانشرکت حمل‌ونقل
مدت نگهداریمطابق الزام قانونی و نیاز کسب‌وکار
روش حذفحذف سیستمی یا ناشناس‌سازی
کنترل‌های امنیتیدسترسی محدود، پشتیبان‌گیری و ثبت رویداد

این فهرست باید با تغییر فرایندها، سامانه‌ها، اهداف یا تأمین‌کنندگان به‌روزرسانی شود.

ارزیابی اثرات حریم خصوصی چیست؟

ارزیابی اثرات حریم خصوصی یا Privacy Impact Assessment فرایندی برای شناسایی پیامدهای احتمالی یک فعالیت پردازش بر حقوق و حریم خصوصی اشخاص است.

این ارزیابی به‌ویژه در شرایط زیر اهمیت دارد:

  • استفاده از فناوری جدید
  • پردازش گسترده اطلاعات حساس
  • پایش منظم رفتار یا موقعیت اشخاص
  • استفاده از تصمیم‌گیری خودکار
  • ترکیب اطلاعات از چند منبع
  • انتقال اطلاعات به طرف‌های متعدد
  • پردازش اطلاعات کودکان یا گروه‌های آسیب‌پذیر
  • استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل اطلاعات شخصی

در این ارزیابی باید ضرورت پردازش، تناسب اطلاعات جمع‌آوری‌شده، مخاطرات احتمالی و کنترل‌های کاهش‌دهنده بررسی شوند.

بند ۹: ارزیابی عملکرد

سازمان باید اثربخشی PIMS را با استفاده از پایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی بررسی کند.

فعالیت‌های اصلی این بند عبارت‌اند از:

  • پایش شاخص‌های حریم خصوصی
  • ارزیابی تحقق اهداف
  • بررسی انطباق با الزامات
  • اجرای ممیزی داخلی
  • بررسی وضعیت مخاطرات
  • ارزیابی اثربخشی کنترل‌ها
  • انجام بازنگری مدیریت

بازنگری مدیریت باید موضوعاتی مانند نتایج ممیزی، وضعیت اقدامات اصلاحی، تغییرات قانونی، عملکرد تأمین‌کنندگان، رخدادهای حریم خصوصی، شکایات و نیاز به منابع را بررسی کند.

بند ۱۰: بهبود

در صورت وقوع عدم انطباق، سازمان باید آن را کنترل کند، پیامدها را بررسی نماید و برای جلوگیری از تکرار آن اقدام اصلاحی انجام دهد.

نمونه عدم انطباق‌های مرتبط با PIMS عبارت‌اند از:

  • دسترسی کارمند غیرمجاز به پرونده مشتری
  • نگهداری اطلاعات پس از پایان مدت تعیین‌شده
  • ارسال اطلاعات به دریافت‌کننده اشتباه
  • نبود قرارداد مناسب با پردازش‌کننده
  • پاسخ‌ندادن به درخواست شخص در مهلت تعیین‌شده
  • جمع‌آوری اطلاعات بدون اطلاع‌رسانی کافی
  • اجرا نشدن ارزیابی اثرات حریم خصوصی
  • تغییر هدف استفاده از اطلاعات بدون بررسی و مجوز

اقدام اصلاحی باید بر علت ریشه‌ای تمرکز کند و اثربخشی آن پس از اجرا ارزیابی شود.

کنترل‌های مهم ISO/IEC 27701:2025

کنترل‌های حریم خصوصی باید متناسب با نقش سازمان و نتایج ارزیابی ریسک انتخاب شوند. مهم‌ترین موضوعات کنترلی عبارت‌اند از:

  • تعیین و مستندسازی هدف پردازش
  • تعیین مبنای قانونی
  • حداقل‌سازی اطلاعات جمع‌آوری‌شده
  • کنترل صحت و به‌روزبودن اطلاعات
  • مدیریت رضایت
  • اطلاع‌رسانی شفاف به اشخاص
  • پاسخ‌گویی به درخواست دسترسی، اصلاح یا حذف
  • کنترل تصمیم‌گیری خودکار
  • حفاظت از اطلاعات در طراحی و به‌صورت پیش‌فرض
  • محدودکردن مدت نگهداری
  • حذف و امحای امن
  • کنترل انتقال اطلاعات
  • مدیریت قراردادهای پردازش
  • کنترل پردازش‌کنندگان فرعی
  • ثبت و مدیریت رخدادهای حریم خصوصی
  • مدیریت درخواست‌های افشای اطلاعات
  • حفاظت از اطلاعات هنگام انتقال
  • مدیریت دسترسی کاربران و کارکنان

انتخاب کنترل‌ها باید در ارتباط با ریسک‌ها، نقش سازمان، قوانین قابل‌اعمال و انتظارات طرف‌های ذی‌نفع انجام شود.

بیانیه کاربردپذیری در ISO/IEC 27701

سازمان باید مشخص کند کدام کنترل‌های حریم خصوصی برای دامنه PIMS قابل‌اعمال هستند. نتیجه این بررسی در سندی تحت عنوان «بیانیه کاربردپذیری» یا Statement of Applicability ثبت می‌شود.

این سند باید حداقل مشخص کند:

  • کنترل‌های انتخاب‌شده
  • دلیل انتخاب کنترل‌ها
  • وضعیت اجرای هر کنترل
  • کنترل‌های کنار گذاشته‌شده
  • دلیل توجیهی کنارگذاری
  • مستندات و شواهد مرتبط

کنترل نباید صرفاً به دلیل دشواری یا هزینه اجرا کنار گذاشته شود. کنارگذاری باید بر مبنای نقش سازمان، دامنه PIMS، ریسک‌ها و الزامات قابل‌اعمال توجیه شود.

مدارک موردنیاز برای استقرار ISO/IEC 27701

تعداد و شکل مستندات به اندازه، پیچیدگی و فعالیت سازمان بستگی دارد، اما مدارک زیر معمولاً موردنیاز خواهند بود:

  • دامنه سیستم مدیریت اطلاعات حریم خصوصی
  • خط‌مشی حریم خصوصی
  • ماتریس ذی‌نفعان و الزامات آن‌ها
  • فهرست قوانین و تعهدات قابل‌اعمال
  • فهرست فعالیت‌های پردازش اطلاعات
  • تعیین نقش کنترل‌کننده و پردازش‌کننده
  • روش ارزیابی ریسک حریم خصوصی
  • نتایج ارزیابی ریسک
  • برنامه برخورد با ریسک‌ها
  • بیانیه کاربردپذیری
  • اهداف و برنامه‌های حریم خصوصی
  • روش مدیریت رضایت
  • روش پاسخ‌گویی به درخواست اشخاص
  • روش ارزیابی اثرات حریم خصوصی
  • روش مدیریت رخدادهای حریم خصوصی
  • جدول مدت نگهداری اطلاعات
  • روش حذف و امحای اطلاعات
  • الزامات قراردادهای پردازش
  • روش ارزیابی تأمین‌کنندگان
  • برنامه آموزش و آگاهی
  • برنامه ممیزی داخلی
  • صورت‌جلسه بازنگری مدیریت
  • روش اقدام اصلاحی و بهبود

مراحل پیاده‌سازی ISO/IEC 27701:2025

مرحلهاقدام
۱شناخت سازمان، خدمات و فرایندهای پردازش اطلاعات
۲تعیین نقش‌های کنترل‌کننده و پردازش‌کننده
۳تعیین دامنه PIMS
۴شناسایی قوانین و الزامات قراردادی
۵تهیه فهرست فعالیت‌های پردازش
۶ارزیابی وضعیت موجود و تحلیل شکاف
۷شناسایی و ارزیابی ریسک‌های حریم خصوصی
۸انتخاب کنترل‌ها و تدوین بیانیه کاربردپذیری
۹تهیه یا اصلاح خط‌مشی‌ها و روش‌های اجرایی
۱۰اجرای کنترل‌های مدیریتی و فنی
۱۱آموزش کارکنان و مسئولان فرایندها
۱۲ایجاد سوابق و شواهد اجرایی
۱۳پایش شاخص‌ها و ارزیابی اثربخشی
۱۴اجرای ممیزی داخلی
۱۵انجام بازنگری مدیریت
۱۶رفع عدم انطباق‌ها و آمادگی برای ممیزی صدور

مزایای پیاده‌سازی ISO/IEC 27701

استقرار مؤثر این استاندارد می‌تواند مزایای زیر را برای سازمان ایجاد کند:

  • ایجاد چارچوب منظم برای حفاظت از اطلاعات شخصی
  • شناسایی دقیق فعالیت‌های پردازش اطلاعات
  • کاهش احتمال افشا یا استفاده نادرست از اطلاعات
  • افزایش اعتماد مشتریان، کارکنان و شرکای تجاری
  • تعیین روشن مسئولیت واحدها و کارکنان
  • مدیریت بهتر تأمین‌کنندگان و پردازش‌کنندگان
  • بهبود پاسخ‌گویی به درخواست اشخاص
  • افزایش آمادگی برای رسیدگی به رخدادها
  • کاهش ریسک‌های حقوقی و قراردادی
  • تسهیل انطباق با مقررات حریم خصوصی
  • ایجاد مزیت رقابتی در قراردادهای داخلی و بین‌المللی
  • امکان یکپارچه‌سازی با ISO/IEC 27001
  • تقویت حاکمیت داده و پاسخ‌گویی سازمان

دریافت گواهینامه به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که هیچ رخداد حریم خصوصی اتفاق نخواهد افتاد؛ بلکه نشان می‌دهد سازمان یک سیستم مدیریتی برای شناسایی و کنترل مخاطرات مربوط ایجاد کرده است.

تفاوت ISO/IEC 27701 و ISO/IEC 27001

این دو استاندارد ارتباط نزدیکی دارند، اما موضوع آن‌ها یکسان نیست.

معیارISO/IEC 27001ISO/IEC 27701
موضوعامنیت اطلاعاتمدیریت اطلاعات حریم خصوصی
نام سیستمISMSPIMS
تمرکزمحرمانگی، یکپارچگی و دسترس‌پذیری اطلاعاتپردازش مسئولانه اطلاعات شخصی
نوع اطلاعاتتمام اطلاعات مهم سازماناطلاعات مرتبط با اشخاص حقیقی
مخاطراتمخاطرات امنیت اطلاعاتمخاطرات حریم خصوصی
ذی‌نفع اصلیسازمان و مالکان اطلاعاتسازمان و اشخاص موضوع اطلاعات
استقرار مستقلدارددر نسخه ۲۰۲۵ دارد
قابلیت یکپارچه‌سازیدارددارد

یک کنترل ممکن است هم‌زمان برای امنیت و حریم خصوصی مفید باشد. برای مثال، کنترل دسترسی از افشای اطلاعات جلوگیری می‌کند؛ اما PIMS علاوه بر دسترسی، قانونی‌بودن هدف، حداقل‌سازی اطلاعات، حقوق اشخاص و مدت نگهداری را نیز بررسی می‌کند.

ارتباط ISO/IEC 27701 با GDPR

مقررات عمومی حفاظت از داده اتحادیه اروپا یا GDPR یک الزام قانونی است؛ درحالی‌که ISO/IEC 27701 یک استاندارد سیستم مدیریت محسوب می‌شود.

ISO/IEC 27701 می‌تواند به سازمان کمک کند فرایندها، مسئولیت‌ها، ریسک‌ها و شواهد مرتبط با حریم خصوصی را نظام‌مند کند. بااین‌حال، دریافت گواهینامه ISO/IEC 27701 به معنی انطباق خودکار و کامل با GDPR یا سایر قوانین حریم خصوصی نیست.

موضوعISO/IEC 27701GDPR
ماهیتاستاندارد بین‌المللیمقررات قانونی اتحادیه اروپا
هدفایجاد سیستم مدیریت حریم خصوصیالزام قانونی حفاظت از داده
قابلیت گواهیداردگواهینامه مدیریتی عمومی نیست
دامنه جغرافیاییقابل‌استفاده در سراسر جهانبر اساس قلمرو و شرایط GDPR
ضمانت اجراممیزی و الزامات قراردادیضمانت اجرا و جرایم قانونی
رابطهابزار پشتیبان انطباقالزام قانونی مستقل

سازمان باید قوانین و مقررات قابل‌اعمال در کشورها و بازارهای هدف خود را جداگانه شناسایی کند.

گواهینامه ISO/IEC 27701 چگونه صادر می‌شود؟

پس از استقرار سیستم و ایجاد شواهد کافی، سازمان می‌تواند برای ممیزی صدور گواهینامه اقدام کند. فرایند معمول شامل مراحل زیر است:

انتخاب نهاد صدور گواهینامه معتبر

ثبت درخواست و تعیین دامنه ممیزی

ممیزی مرحله اول و بررسی آمادگی مستندات

رفع نواقص احتمالی مرحله اول

ممیزی مرحله دوم و بررسی اجرای واقعی سیستم

ثبت و رفع عدم انطباق‌ها

بررسی فنی پرونده و تصمیم صدور

صدور گواهینامه

انجام ممیزی‌های مراقبتی دوره‌ای

ممیزی تجدید گواهینامه در پایان چرخه اعتبار

    اعتبار گواهینامه به اعتبار نهاد صادرکننده، دامنه مندرج در گواهی و پذیرش آن توسط مشتری یا کارفرما بستگی دارد.

    مدت‌زمان پیاده‌سازی ISO/IEC 27701 چقدر است؟

    مدت‌زمان اجرای پروژه به عوامل زیر وابسته است:

    • اندازه و تعداد واحدهای سازمان
    • حجم و تنوع اطلاعات شخصی
    • تعداد سامانه‌ها و پایگاه‌های داده
    • گستردگی تأمین‌کنندگان
    • وضعیت مستندات موجود
    • وجود یا نبود ISO/IEC 27001
    • میزان همکاری مدیران و مالکان فرایندها
    • پیچیدگی قوانین و قراردادها
    • تعداد ریسک‌ها و کنترل‌های موردنیاز

    سازمانی که ISO/IEC 27001 را به‌صورت مؤثر اجرا کرده است، معمولاً بخش مهمی از زیرساخت مدیریتی و امنیتی موردنیاز را در اختیار دارد؛ اما همچنان باید الزامات اختصاصی حریم خصوصی را اجرا کند.

    هزینه اخذ گواهینامه ISO/IEC 27701

    هزینه اجرای پروژه و صدور گواهینامه برای تمام سازمان‌ها یکسان نیست. عوامل مؤثر عبارت‌اند از:

    • تعداد کارکنان
    • تعداد سایت‌ها و شعب
    • دامنه گواهینامه
    • نوع فعالیت
    • نقش کنترل‌کننده یا پردازش‌کننده
    • حجم اطلاعات شخصی
    • تعداد فرایندها و سامانه‌ها
    • وضعیت فعلی مستندات
    • نیاز به مشاوره و آموزش
    • اعتبار نهاد صادرکننده
    • تعداد روزهای ممیزی

    پیش از اعلام هزینه، باید دامنه PIMS و وضعیت اولیه سازمان ارزیابی شود.

    انتقال از ISO/IEC 27701:2019 به نسخه ۲۰۲۵

    سازمان‌هایی که نسخه ۲۰۱۹ را اجرا کرده یا بر اساس آن گواهینامه گرفته‌اند، نباید انتقال را صرفاً به تغییر شماره ویرایش محدود کنند. ماهیت مستقل استاندارد جدید باعث شده است ساختار سیستم و مستندات نیز نیازمند بازنگری باشند.

    اقدامات پیشنهادی برای انتقال عبارت‌اند از:

    تهیه نسخه جدید استاندارد

    آموزش تیم حریم خصوصی درباره تغییرات

    انجام تحلیل شکاف بین دو ویرایش

    بازنگری دامنه PIMS

    بازنگری زمینه سازمان و ذی‌نفعان

    اصلاح روش ارزیابی ریسک حریم خصوصی

    بازنگری کنترل‌های انتخاب‌شده

    اصلاح بیانیه کاربردپذیری

    تطبیق مستندات با بندهای ۴ تا ۱۰

    بازنگری نقش کنترل‌کننده و پردازش‌کننده

    اصلاح شاخص‌ها و اهداف

    اجرای ممیزی داخلی بر اساس نسخه ۲۰۲۵

    انجام بازنگری مدیریت

    هماهنگی با نهاد صدور درباره برنامه انتقال

      مهلت و قواعد دقیق انتقال باید از نهاد صدور گواهینامه سازمان دریافت شود و نباید بر اساس یک زمان عمومی و تأییدنشده برنامه‌ریزی شود.

      مشاوره پیاده‌سازی ISO/IEC 27701

      اجرای ISO/IEC 27701 فقط با تهیه چند فرم و روش اجرایی محقق نمی‌شود. ابتدا باید جریان واقعی اطلاعات شخصی در سازمان شناسایی شود و سپس کنترل‌ها در فرایندها، سامانه‌ها، قراردادها و فعالیت‌های کارکنان به اجرا درآیند.

      خدمات مشاوره پیاده‌سازی ISO/IEC 27701 می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

      • تحلیل وضعیت موجود
      • تعیین دامنه PIMS
      • شناسایی فعالیت‌های پردازش
      • تعیین نقش‌های کنترل‌کننده و پردازش‌کننده
      • شناسایی الزامات قانونی و قراردادی
      • ارزیابی ریسک‌های حریم خصوصی
      • طراحی و تدوین مستندات
      • تهیه بیانیه کاربردپذیری
      • آموزش مدیران و کارکنان
      • همراهی در اجرای کنترل‌ها
      • انجام ممیزی داخلی
      • برگزاری بازنگری مدیریت
      • آمادگی برای ممیزی صدور گواهینامه
      • برنامه‌ریزی انتقال از نسخه ۲۰۱۹ به ۲۰۲۵

      شرکت بین‌المللی مهندسی هیوا با بررسی نوع فعالیت، ساختار سازمان، اطلاعات پردازش‌شده و استانداردهای مدیریتی موجود، مسیر مناسب استقرار سیستم مدیریت اطلاعات حریم خصوصی را طراحی می‌کند.

      ISO/IEC 27701:2025 استاندارد بین‌المللی سیستم مدیریت اطلاعات حریم خصوصی است که به سازمان‌ها کمک می‌کند اطلاعات شخصی را در تمام مراحل چرخه عمر آن‌ها به‌صورت نظام‌مند مدیریت کنند.

      مهم‌ترین تغییر نسخه ۲۰۲۵، تبدیل استاندارد از یک افزونه وابسته به ISO/IEC 27001 به یک استاندارد مستقل سیستم مدیریت است. سازمان‌ها اکنون می‌توانند PIMS را مستقلاً پیاده‌سازی کنند یا آن را با سیستم مدیریت امنیت اطلاعات یکپارچه سازند.

      اجرای موفق این استاندارد به شناسایی دقیق اطلاعات شخصی، تعیین نقش سازمان، ارزیابی ریسک‌های حریم خصوصی، انتخاب کنترل‌های مناسب، آموزش کارکنان، مدیریت تأمین‌کنندگان و پایش مستمر عملکرد نیاز دارد.

      پرسش‌های متداول

      آخرین نسخه ISO/IEC 27701 کدام است؟

      آخرین ویرایش این استاندارد ISO/IEC 27701:2025 است که در اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد و جایگزین نسخه ۲۰۱۹ شد.

      آیا ISO/IEC 27701:2025 مستقل از ISO 27001 است؟

      بله. نسخه ۲۰۲۵ به‌عنوان یک استاندارد مستقل سیستم مدیریت حریم خصوصی تدوین شده است و می‌تواند مستقلاً اجرا شود.

      آیا بهتر است ISO 27701 و ISO 27001 با هم اجرا شوند؟

      اگرچه اجرای مستقل ISO 27701 امکان‌پذیر است، یکپارچه‌سازی آن با ISO 27001 می‌تواند مدیریت کنترل‌های امنیتی و حریم خصوصی را منسجم‌تر کند.

      آیا ISO 27701 فقط برای شرکت‌های فناوری اطلاعات است؟

      خیر. هر سازمانی که اطلاعات شخصی مشتریان، کارکنان، کاربران یا سایر اشخاص را پردازش می‌کند می‌تواند از این استاندارد استفاده کند.

      آیا ISO 27701 انطباق کامل با GDPR را تضمین می‌کند؟

      خیر. این استاندارد می‌تواند به ایجاد چارچوب مدیریتی و شواهد انطباق کمک کند، اما جایگزین بررسی حقوقی و اجرای تمام الزامات GDPR یا سایر قوانین نیست.

      آیا ISO/IEC 27701 قابلیت صدور گواهینامه دارد؟

      بله. نسخه ۲۰۲۵ به‌عنوان استاندارد مستقل سیستم مدیریت قابل ممیزی و صدور گواهینامه است.

      آیا گواهینامه نسخه ۲۰۱۹ همچنان معتبر است؟

      وضعیت اعتبار و برنامه انتقال باید از نهاد صادرکننده گواهینامه بررسی شود. سازمان‌های دارای گواهینامه باید برای انتقال برنامه‌ریزی کنند.

      استاندارد ISO/IEC/IEEE 90003:2018 مهندسی نرم افزار

      ISO/IEC/IEEE 90003:2018

      “مهندسی نرم‌افزار — راهنمای کاربرد استاندارد ISO 9001:2015 در نرم‌افزارهای کامپیوتری”

      چکیده

      این سند راهنمایی‌هایی برای سازمان‌ها در کاربرد استاندارد ISO 9001:2015 در زمینه تملک، تأمین، توسعه، بهره‌برداری و نگهداری نرم‌افزارهای کامپیوتری و خدمات پشتیبانی مرتبط ارائه می‌دهد. این سند هیچ الزامی را به استاندارد ISO 9001:2015 اضافه نمی‌کند و تغییراتی در آن ایجاد نمی‌نماید.

      ضمیمه A جدول‌هایی ارائه می‌دهد که به راهنمایی‌های تکمیلی برای پیاده‌سازی ISO 9001:2015 اشاره دارد و این راهنمایی‌ها در استانداردهای بین‌المللی ISO/IEC JTC 1/SC 7، ISO/IEC JTC 1/SC 27 و ISO/TC 176 قابل دسترسی هستند.

      راهنمایی‌های ارائه‌شده در این سند به منظور استفاده به عنوان معیار ارزیابی در ثبت یا صدور گواهی سیستم مدیریت کیفیت طراحی نشده‌اند. با این حال، برخی سازمان‌ها ممکن است اجرای این راهنمایی‌ها را مفید بدانند و بخواهند بدانند آیا سیستم مدیریت کیفیت حاصل با این سند مطابقت دارد یا خیر. در این حالت، سازمان می‌تواند هم از این سند و هم از ISO 9001 به عنوان معیار ارزیابی سیستم‌های مدیریت کیفیت در حوزه نرم‌افزار استفاده کند.

      ارتباط استاندارد ISO/IEC/IEEE 90003:2018 با هدف توسعه پایدار شماره 9 سازمان ملل

      استاندارد ISO/IEC/IEEE 90003:2018

      این استاندارد راهنمای کاربرد ISO 9001:2015 در مهندسی نرم‌افزار و نرم‌افزارهای کامپیوتری است و بر مدیریت کیفیت در توسعه، نگهداری و پشتیبانی نرم‌افزارها تمرکز دارد. هدف آن تضمین کیفیت نرم‌افزارها و فرآیندهای مرتبط با آن‌ها و افزایش رضایت مشتری است.

      هدف توسعه پایدار شماره ۹ سازمان ملل (SDG 9)

      هدف ۹ توسعه پایدار سازمان ملل بر صنعت، نوآوری و زیرساخت‌ها تمرکز دارد. محورهای کلیدی آن شامل:

      • توسعه زیرساخت‌های پایدار و مقاوم
      • ارتقاء نوآوری و فناوری
      • حمایت از صنایع و خدمات با کیفیت

      ارتباط ISO/IEC/IEEE 90003:2018 با SDG 9

      استفاده از ISO/IEC/IEEE 90003:2018 در سازمان‌ها می‌تواند به شکل مستقیم با SDG 9 مرتبط باشد زیرا:

      1. ارتقاء کیفیت نرم‌افزار و فرآیندها → افزایش قابلیت اعتماد و پایداری فناوری و خدمات صنعتی.
      2. حمایت از نوآوری → استاندارد، بهترین روش‌ها برای توسعه نرم‌افزارهای جدید و بهبود مستمر را ارائه می‌دهد.
      3. بهبود زیرساخت‌های فناوری اطلاعات → با پیاده‌سازی سیستم مدیریت کیفیت، سازمان‌ها می‌توانند زیرساخت نرم‌افزاری مقاوم و کارآمد بسازند که پایه‌ای برای توسعه صنعتی و خدمات نوآورانه است.

      به طور خلاصه، پیاده‌سازی ISO/IEC/IEEE 90003:2018 باعث می‌شود سازمان‌ها نرم‌افزارهای با کیفیت، قابل اعتماد و نوآورانه تولید کنند که مستقیماً با اهداف توسعه پایدار در زمینه صنعت، نوآوری و زیرساخت هماهنگ است.

      ارتباط استاندارد ISO/IEC/IEEE 90003:2018 با ISO 9001:2015 به شکل زیر است:

      1. پایه و منشاء استانداردها

      • ISO 9001:2015 یک استاندارد بین‌المللی برای سیستم مدیریت کیفیت (QMS) است که روی مدیریت فرآیندها و بهبود مستمر سازمان‌ها تمرکز دارد و برای تمامی صنایع و خدمات کاربرد دارد.
      • ISO/IEC/IEEE 90003:2018 یک استاندارد راهنمایی ویژه برای حوزه نرم‌افزار است که روش‌های کاربرد ISO 9001:2015 را در توسعه، تأمین، بهره‌برداری و نگهداری نرم‌افزارهای کامپیوتری و خدمات پشتیبانی مرتبط تشریح می‌کند.

      2. نقش ISO/IEC/IEEE 90003:2018

      • این استاندارد تفسیر و راهنمای کاربرد ISO 9001:2015 در صنعت نرم‌افزار است.
      • هیچ الزامی به ISO 9001 اضافه نمی‌کند و تغییر در آن ایجاد نمی‌کند، بلکه مثال‌ها و دستورالعمل‌هایی برای تطبیق مفاهیم ISO 9001 با فرآیندهای نرم‌افزاری ارائه می‌دهد.

      3. تطبیق بندهای ISO 9001 در ISO/IEC/IEEE 90003

      حوزه ISO 9001کاربرد در ISO/IEC/IEEE 90003
      Context of the organizationشناسایی ذینفعان نرم‌افزار و نیازهای آن‌ها
      Leadershipمسئولیت مدیریت پروژه‌های نرم‌افزاری و تعهد به کیفیت
      Planningبرنامه‌ریزی کیفیت نرم‌افزار و مدیریت ریسک‌های توسعه
      Supportمدیریت منابع انسانی، زیرساخت و دانش فنی در نرم‌افزار
      Operationفرآیندهای توسعه، تست، استقرار و نگهداری نرم‌افزار
      Performance evaluationاندازه‌گیری کیفیت نرم‌افزار و رضایت مشتری
      Improvementبهبود مستمر فرآیندها و نرم‌افزارها

      استاندارد ISO 17100:2015 – الزامات خدمات ترجمه

      چکیده

      استاندارد ISO 17100:2015 الزامات مربوط به فرآیندهای اصلی، منابع و سایر جنبه‌های لازم برای ارائه یک خدمات ترجمه با کیفیت که با مشخصات قابل اعمال مطابقت دارد را ارائه می‌دهد.

      اجرای ISO 17100:2015 همچنین امکان می‌دهد که ارائه‌دهنده خدمات ترجمه (TSP) توانایی و انطباق خدمات ترجمه مشخص شده خود با ISO 17100:2015 و قابلیت فرآیندها و منابع خود برای ارائه خدمات ترجمه‌ای که نیازهای مشتری و سایر مشخصات قابل اعمال را برآورده می‌کند، نشان دهد.

      مشخصات قابل اعمال می‌تواند شامل مشخصات مشتری، مشخصات خود ارائه‌دهنده خدمات ترجمه و هر کد، راهنمای بهترین روش یا قوانین مرتبط با صنعت باشد.

      استفاده از خروجی خام ترجمه ماشینی به همراه ویرایش پس از آن، خارج از دامنه ISO 17100:2015 است.

      ISO 17100:2015 شامل خدمات تفسیر شفاهی (Interpreting) نمی‌شود.

      مقدمه

      استاندارد ISO 17100:2015 به‌عنوان مرجع بین‌المللی برای ارائه خدمات ترجمه با کیفیت، الزامات فرآیندها، منابع انسانی و فناوری مورد نیاز را مشخص می‌کند. هدف این استاندارد، تضمین ارائه ترجمه‌هایی است که مطابق با نیازها و مشخصات مشتری و همچنین استانداردهای صنعتی باشند.

      دامنه کاربرد

      این استاندارد شامل تمام فرآیندهای مرتبط با ارائه خدمات ترجمه حرفه‌ای است و به ارائه‌دهندگان خدمات ترجمه (TSP) امکان می‌دهد تا توانایی خود در ارائه خدمات مطابق با مشخصات مشتری و استاندارد ISO 17100:2015 را نشان دهند. لازم به ذکر است که این استاندارد شامل خدمات تفسیر شفاهی (Interpreting) و استفاده از ترجمه ماشینی بدون ویرایش انسانی نیست.

      الزامات فرآیندها

      ISO 17100:2015 فرآیندهای کلیدی زیر را تعریف می‌کند:

      • بررسی و تحلیل نیازهای مشتری و مشخصات پروژه
      • تخصیص منابع انسانی با صلاحیت مناسب
      • مدیریت کیفیت ترجمه، بازبینی و ویرایش
      • تحویل محصول نهایی با رعایت استانداردهای توافق شده

      الزامات منابع انسانی

      استاندارد تأکید می‌کند که مترجمان، ویراستاران و مدیران پروژه باید دارای آموزش، تجربه و صلاحیت لازم باشند. این شامل دانش زبانی، مهارت‌های تخصصی و توانایی استفاده از فناوری‌های مرتبط با ترجمه است.

      مدیریت کیفیت و انطباق

      اجرای ISO 17100:2015 به TSP این امکان را می‌دهد که فرآیندها و منابع خود را برای ارائه خدمات ترجمه‌ای مطابق با مشخصات مشتری و استانداردهای صنعتی سازماندهی و مدیریت کند. این شامل ایجاد مستندات فرآیندی، بازبینی منظم و اصلاحات و بهبود مستمر است.

      محدودیت‌ها و موارد خارج از دامنه

      • استفاده از ترجمه ماشینی بدون ویرایش انسانی
      • خدمات تفسیر شفاهی

      استاندارد ISO 17100:2015 یک چارچوب جامع برای ارائه خدمات ترجمه با کیفیت فراهم می‌کند و با تعریف فرآیندها، منابع انسانی و مدیریت کیفیت، به ارائه‌دهندگان خدمات ترجمه کمک می‌کند تا انطباق خود با مشخصات مشتری و استانداردهای صنعتی را تضمین کنند.

      ارتباط ISO 17100:2015 با استاندارد ISO 9001:2015

      ارتباط بین ایزو 17100 و ایزو 9001 به نوعی رابطه «پشتیبانی و تکمیل استاندارد» است.

      1. تعریف هر استاندارد

      • ایزو 9001: استاندارد سیستم مدیریت کیفیت (QMS) است که الزامات کلی برای ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم مدیریت کیفیت در سازمان‌ها ارائه می‌دهد. این استاندارد به هر نوع سازمانی، صرف‌نظر از نوع فعالیت، قابل اعمال است.
      • ایزو 17100: استاندارد سیستم مدیریت کیفیت ویژه خدمات ترجمه است. این استاندارد الزامات کیفیت برای فرآیندهای ترجمه و ارائه خدمات ترجمه حرفه‌ای را مشخص می‌کند و به‌طور خاص نیازهای مشتریان ترجمه را هدف می‌گیرد.

      2. رابطه ایزو 17100 با ایزو 9001

      1. ایزو 17100 مبتنی بر ایزو 9001 است
        • ایزو 17100 در واقع الزامات کیفیت خود را بر پایه اصول سیستم مدیریت کیفیت ایزو 9001 تعریف می‌کند. یعنی سازمان‌های ترجمه‌ای که ایزو 17100 را پیاده‌سازی می‌کنند، در همان زمان بسیاری از الزامات ایزو 9001 را نیز رعایت می‌کنند.
      2. ایزو 9001 چارچوب کلی، ایزو 17100 جزئیات تخصصی
        • ایزو 9001 یک ساختار کلی برای مدیریت کیفیت ارائه می‌دهد: مستندسازی، مدیریت فرآیندها، ممیزی داخلی، بهبود مستمر و مدیریت ریسک.
        • ایزو 17100 این اصول را با جزئیات تخصصی ترجمه پر می‌کند: انتخاب مترجم، بازبینی، کنترل کیفیت ترجمه، مدیریت پروژه ترجمه و ارتباط با مشتری.
      3. مزیت ترکیب دو استاندارد
        • پیاده‌سازی ایزو 9001 به سازمان ترجمه یک چارچوب مدیریتی منسجم می‌دهد.
        • ایزو 17100 تضمین می‌کند خدمات ترجمه مطابق استانداردهای حرفه‌ای و نیازهای مشتری ارائه شود.
        • ترکیب این دو باعث افزایش کیفیت، رضایت مشتری و قابلیت رقابت در بازار ترجمه می‌شود.

      3. نمونه کاربرد در سازمان ترجمه

      • فرآیند انتخاب و آموزش مترجمان → ایزو 17100
      • مستندسازی و مدیریت منابع و پرسنل → ایزو 9001
      • بازبینی و کنترل کیفیت ترجمه → ایزو 17100
      • ممیزی داخلی و بهبود مستمر → ایزو 9001
      • مدیریت ارتباط با مشتری و رسیدگی به شکایات → ایزو 9001 + 17100

      در خلاصه: ایزو 17100 یک استاندارد تخصصی برای ترجمه است که الزامات کیفی آن بر اساس ایزو 9001 ساخته شده است. ایزو 9001 چارچوب عمومی کیفیت را می‌دهد و ایزو 17100 جزئیات و الزامات حرفه‌ای ترجمه را اضافه می‌کند.

      بخش ایزو 17100ارتباط با ایزو 9001توضیح / الزامات خاص ترجمه
      دامنه و تعریف خدمات ترجمهمرتبط با بند 4 ایزو 9001 (زمینه سازمان و نیازهای مشتری)تعریف دقیق خدمات ترجمه، پروژه‌ها و مسئولیت‌ها
      الزامات منابع انسانیمرتبط با بند 7.1 و 7.2 ایزو 9001 (نیروی انسانی و شایستگی)انتخاب مترجمان واجد شرایط، آموزش و ارزیابی عملکرد مترجم
      فرآیند مدیریت پروژه ترجمهمرتبط با بند 8 ایزو 9001 (عملیات و کنترل فرآیندها)برنامه‌ریزی پروژه، تخصیص منابع، زمان‌بندی و کنترل کیفیت پروژه ترجمه
      دریافت و ارزیابی سفارش مشتریمرتبط با بند 8.2 ایزو 9001 (نیازمندی‌های محصول و خدمات)بررسی و تأیید نیازهای مشتری و وضوح درخواست ترجمه
      بازبینی، ویرایش و کنترل کیفیت ترجمهمرتبط با بند 8.5 و 9.1 ایزو 9001 (کنترل عملیات و پایش)بازبینی ترجمه‌ها توسط مترجمان دوم، تضمین کیفیت، رعایت استانداردهای تخصصی
      مدیریت اسناد و سوابق ترجمهمرتبط با بند 7.5 ایزو 9001 (اطلاعات مستند)مستندسازی پروژه‌ها، نسخه‌ها و فایل‌های ترجمه، سوابق اصلاحات
      ارتباط با مشتریمرتبط با بند 9.1 و 10 ایزو 9001 (پایش رضایت مشتری و بهبود)اطلاع‌رسانی در مورد پیشرفت پروژه، رسیدگی به شکایات و بازخورد مشتری
      بهبود مستمرمرتبط با بند 10 ایزو 9001تحلیل خطاها و بازخوردها برای ارتقای کیفیت خدمات ترجمه

      ISO 18513:2021 خدمات گردشگری – هتل‌ها و سایر انواع اقامتگاه‌های گردشگری

      استاندارد ISO 18513:2021 با عنوان «خدمات گردشگری — هتل‌ها و سایر انواع اقامتگاه‌های گردشگری — واژگان» یکی از مهم‌ترین اسناد مرجع در صنعت گردشگری و هتلداری است. این استاندارد به معرفی و تعریف واژگان تخصصی در حوزه اقامتگاه‌ها می‌پردازد و هدف اصلی آن ایجاد یک زبان مشترک بین تمامی ذینفعان اعم از هتل‌ها، اقامتگاه‌ها، آژانس‌های مسافرتی، سازمان‌های دولتی و مشتریان است.

      وجود یک مجموعه واژگان استاندارد برای هتل‌ها و اقامتگاه‌ها اهمیت زیادی دارد زیرا مانع از برداشت‌های متفاوت در ارتباطات بین‌المللی می‌شود. برای مثال، واژه «Hotel»، «Motel»، «Hostel» یا «Guest House» در کشورهای مختلف ممکن است تعریف متفاوتی داشته باشد. این استاندارد چارچوبی مشخص ارائه می‌دهد تا تمام ارائه‌دهندگان خدمات گردشگری و استفاده‌کنندگان از آن تعاریف واحدی در اختیار داشته باشند.

      از منظر کسب‌وکار، استاندارد ISO 18513 می‌تواند به افزایش شفافیت در قراردادهای گردشگری کمک کند. زمانی که یک آژانس مسافرتی یا یک پلتفرم رزرو آنلاین نوع اقامتگاه را معرفی می‌کند، استفاده از واژگان استاندارد باعث می‌شود مشتری دقیقاً بداند چه خدماتی دریافت خواهد کرد. این موضوع به کاهش شکایات مشتریان، افزایش اعتماد و بهبود تجربه سفر کمک می‌کند.

      در زمینه آموزش کارکنان نیز این استاندارد نقش کلیدی دارد. مدارس هتلداری و مؤسسات آموزش گردشگری می‌توانند از واژگان این استاندارد برای هماهنگ‌سازی محتوای درسی استفاده کنند. در نتیجه کارکنان صنعت گردشگری در سطح ملی و بین‌المللی با مفاهیم واحدی آموزش می‌بینند و این موضوع کیفیت خدمات را ارتقا می‌دهد.

      برای کشورهایی مانند ایران که دارای ظرفیت گسترده‌ای در گردشگری فرهنگی، تاریخی و طبیعی هستند، استانداردسازی واژگان اقامتگاه‌ها اهمیت دوچندان دارد. با رشد بوم‌گردی و اقامتگاه‌های محلی، وجود تعاریف روشن برای این نوع خدمات ضروری است. ISO 18513 می‌تواند به سیاست‌گذاران گردشگری، سرمایه‌گذاران و مدیران اقامتگاه‌ها کمک کند تا با زبان مشترکی در بازار جهانی حضور یابند.

      این استاندارد تنها یک مجموعه تعاریف نیست، بلکه بستری برای حرفه‌ای‌تر شدن صنعت گردشگری و افزایش هم‌افزایی بین‌المللی است. سازمان‌ها با بهره‌گیری از آن می‌توانند خدمات خود را دقیق‌تر معرفی کنند، رضایت مشتریان را بالا ببرند و در عرصه رقابتی جهانی جایگاه بهتری به دست آورند.

      خدمات گردشگری — هتل‌ها و سایر انواع اقامتگاه‌های گردشگری

      اهداف و دامنه استاندارد ISO 18513:2021

      هدف اصلی این استاندارد ایجاد یک زبان مشترک و دقیق برای توصیف انواع اقامتگاه‌های گردشگری و خدمات مرتبط با آن‌ها است. این استاندارد به‌ویژه برای تسهیل ارتباطات بین‌المللی، توسعه سیاست‌های گردشگری، آموزش و ارزیابی عملکرد در صنعت گردشگری کاربرد دارد.

      انواع اقامتگاه‌های گردشگری

      استاندارد ISO 18513:2021 به‌تفصیل به انواع مختلف اقامتگاه‌های گردشگری می‌پردازد. برخی از این انواع عبارتند از:

      • هتل‌ها: اقامتگاه‌های رسمی با خدمات گسترده
      • موتل‌ها: اقامتگاه‌هایی با دسترسی آسان از طریق خودرو
      • هاستل‌ها: اقامتگاه‌های اقتصادی با امکانات مشترک
      • خانه‌های مهمان: اقامتگاه‌های کوچک با خدمات محدود
      • کمپ‌ها: محل‌هایی برای اقامت در چادر یا کاروان
      • آپارتمان‌های تعطیلاتی: واحدهای اقامتی با امکانات آشپزخانه
      • خانه‌های تعطیلاتی: خانه‌هایی برای اقامت در تعطیلات
      • ویلاها: خانه‌های لوکس برای اقامت خصوصی

      این استاندارد همچنین به خدمات مرتبط با اقامتگاه‌ها مانند پذیرش، نظافت، امنیت، غذا و نوشیدنی، و خدمات رفاهی می‌پردازد.

      استانداردهای بین‌المللی مرتبط با اقامتگاه‌های گردشگری

      علاوه بر ISO 18513:2021، استانداردهای دیگری نیز در زمینه اقامتگاه‌های گردشگری وجود دارند که بر جنبه‌های مختلف این صنعت تأکید دارند:

      • استانداردهای GSTC: این استانداردها بر پایداری در گردشگری تمرکز دارند و شامل معیارهایی برای هتل‌ها و سایر اقامتگاه‌ها هستند
      • گواهی‌نامه Green Key: یک گواهی‌نامه بین‌المللی برای اقامتگاه‌ها و سایر تأسیسات مهمان‌نوازی است که به‌دلیل تعهد به شیوه‌های تجاری پایدار شناخته می‌شود
      • استانداردهای اتحادیه هتل‌ها (Hotelstars Union): یک سیستم رتبه‌بندی هتل‌ها در ۲۱ کشور اروپایی است که معیارهای مشخصی برای ارزیابی کیفیت خدمات ارائه می‌دهد

      ارتباط استاندارد استاندارد ISO 18513:2021 با ایزو 9001

      ارتباط ISO 18513:2021 با ISO 9001

      ۱. تمرکز بر کیفیت خدمات

      ISO 18513:2021 به تعریف استانداردهای خدمات گردشگری، انواع اقامتگاه‌ها و خدمات مرتبط می‌پردازد. این استاندارد مشخص می‌کند که چه نوع خدمات و امکاناتی باید ارائه شوند تا تجربه مهمانان به سطح مطلوب برسد.

      ISO 9001 نیز به مدیریت کیفیت در سازمان‌ها می‌پردازد و اصولی مانند رضایت مشتری، بهبود مستمر و مدیریت فرایندها را پوشش می‌دهد. بنابراین، استاندارد ISO 18513 می‌تواند به‌عنوان راهنمای محتوایی برای اجرای سیستم مدیریت کیفیت در هتل‌ها و اقامتگاه‌ها استفاده شود.

      ۲. ایجاد ساختار مدیریت کیفیت

      با استفاده از ISO 18513، یک هتل یا اقامتگاه می‌تواند:

      • فهرستی از خدمات و امکانات استاندارد داشته باشد
      • استانداردهای عملیاتی برای هر بخش تعریف کند
      • شاخص‌هایی برای ارزیابی عملکرد خدمات تعیین کند

      این اقدامات مستقیماً با بندهای ISO 9001 مانند کنترل فرآیندها، ارزیابی رضایت مشتری و بهبود مستمر همسو است. به عبارت دیگر، ISO 18513 می‌تواند به تعیین الزامات عملیاتی و شاخص‌های کیفیت کمک کند و ISO 9001 آن‌ها را به یک سیستم مدیریت کیفیت تبدیل می‌کند.

      ۳. مستندسازی و ارزیابی عملکرد

      ISO 9001 تأکید زیادی بر مستندسازی فرآیندها، ثبت فعالیت‌ها و ارزیابی عملکرد دارد. استاندارد ISO 18513 به هتل‌ها و اقامتگاه‌ها کمک می‌کند تا فرآیندهای ارائه خدمات خود را به شکل استاندارد مستندسازی کنند. این مستندسازی، پایه‌ای برای پیاده‌سازی سیستم مدیریت کیفیت ISO 9001 فراهم می‌کند.

      ۴. بهبود مستمر و رضایت مهمان

      با ترکیب دو استاندارد:

      • ISO 18513: الزامات خدماتی و استانداردهای صنعتی را مشخص می‌کند
      • ISO 9001: روش‌هایی برای بهبود مستمر، کاهش خطا و افزایش رضایت مشتری ارائه می‌دهد

      نتیجه این می‌شود که هتل یا اقامتگاه می‌تواند به سطح بالاتری از کیفیت خدمات گردشگری دست یابد و رضایت مهمانان را بهبود دهد.

      به مشاوره نیاز دارید؟ با ما تماس بگیرید: 09132119102

      ISO 31030:2021 مدیریت ریسک سفر – راهنمایی برای سازمانها

      چکیده (Abstract)

      این سند به سازمان‌ها راهنمایی می‌دهد که چگونه ریسک‌(ها) (Risk(s)) مرتبط با خود سازمان و مسافران آن را که در نتیجه انجام سفر ایجاد می‌شود، مدیریت کنند.

      این سند یک رویکرد ساختارمند برای توسعه، اجرا، ارزیابی و بازنگری موارد زیر فراهم می‌کند:

      • خط‌مشی (Policy)
      • توسعه برنامه (Programme Development)
      • شناسایی تهدیدها و مخاطرات (Threat and Hazard Identification)
      • فرصت‌ها و نقاط قوت (Opportunities and Strengths)
      • ارزیابی ریسک (Risk Assessment)
      • راهبردهای پیشگیری و کاهش اثرات (Prevention and Mitigation Strategies)

      این سند برای هر نوع سازمان، صرف‌نظر از بخش یا اندازه، کاربرد دارد. از جمله اما نه محدود به:

      • سازمان‌های تجاری (Commercial Organizations)
      • سازمان‌های خیریه و غیرانتفاعی (Charitable and Not-for-Profit Organizations)
      • سازمان‌های دولتی (Governmental Organizations)
      • سازمان‌های غیردولتی (Non-Governmental Organizations)
      • سازمان‌های آموزشی (Educational Organizations)

      این سند شامل سفرهای مرتبط با گردشگری و تفریح (Tourism and Leisure-related Travel) نمی‌شود، مگر در مواردی که مسافران به نمایندگی از سازمان سفر می‌کنند.

      ارتباط ISO 31030 با ISO 9001

      1. دامنه کاربرد (Scope)

      • ISO 31030 روی مدیریت ریسک سفر کارکنان و نمایندگان سازمان تمرکز دارد.
      • ISO 9001 روی مدیریت کیفیت کل سازمان و تضمین انطباق محصول/خدمت با نیاز مشتری.
        ➡ ارتباط: ریسک‌های سفر (مثلاً مأموریت‌های خارجی، سفرهای کاری) می‌توانند بر کیفیت خدمات، پروژه‌ها و رضایت مشتری تأثیر مستقیم داشته باشند.

      2. تفکر مبتنی بر ریسک (Risk-based Thinking)

      • ISO 9001 – بند 6.1 (اقدامات برای مقابله با ریسک‌ها و فرصت‌ها) الزام دارد سازمان‌ها ریسک‌ها را شناسایی و مدیریت کنند.
      • ISO 31030 به‌طور تخصصی یک چارچوب برای همین مدیریت ریسک‌ها در حوزه سفر ارائه می‌دهد (Policy, Risk Assessment, Mitigation).
        ➡ بنابراین ISO 31030 را می‌توان به‌عنوان ابزار پشتیبان برای اجرای بند 6.1 در حوزه سفر به‌کار گرفت.

      3. حفظ تداوم عملیات و رضایت مشتری (Clause 8.5.1 – Control of Production and Service Provision)

      • سفرهای کاری کارکنان (مثلاً در نفت و گاز، استارتاپ‌های فناوری، دانشگاه‌ها) نقش مهمی در پروژه‌ها و ارائه خدمات دارند.
      • اگر مدیریت ریسک سفر ضعیف باشد → پروژه‌ها عقب می‌افتند، قراردادها با شکست مواجه می‌شوند، و رضایت مشتری آسیب می‌بیند.
        ➡ ISO 31030 کمک می‌کند ISO 9001 در عمل پایدارتر اجرا شود.

      4. منابع انسانی و ایمنی (Clause 7.1.4 – Environment for the Operation of Processes)

      • ISO 9001 الزام دارد محیط کاری ایمن و حمایتی فراهم شود.
      • ISO 31030 این الزام را در شرایط سفر کارکنان (مثل مأموریت به کشورهای پرخطر، مناطق بحرانی) بسط می‌دهد.

      5. بهبود مستمر (Clause 10.2 – Nonconformity and Corrective Action)

      • ISO 9001 خواستار ثبت نواقص و اقدامات اصلاحی است.
      • ISO 31030 می‌تواند گزارش سفر، تحلیل رویداد، درس‌آموخته‌ها را به چرخه بهبود سازمان متصل کند.

      • ISO 9001 چارچوب کلان مدیریت کیفیت است.
      • ISO 31030 یک استاندارد پشتیبان (Supporting Standard) است که به سازمان کمک می‌کند در بخشی خاص (ریسک سفر) الزامات ISO 9001، به‌ویژه بندهای 6.1 (ریسک‌ها و فرصت‌ها) و 7.1.4 (محیط کار ایمن) را بهتر پیاده کند.

      مثال بومی ایران:

      • در شرکت فولاد مبارکه یا وزارت نفت، کارکنان برای بازدید از تأمین‌کنندگان خارجی یا مأموریت‌های بین‌المللی سفر می‌کنند. اجرای ISO 31030 در کنار ISO 9001 باعث می‌شود ریسک‌های امنیتی، بهداشتی و لجستیکی کنترل شده و کیفیت پروژه‌ها پایدار بماند.

      ISO 21101:2014 گردشگری ماجراجویانه – سیستم‌های مدیریت ایمنی – الزامات

      چکیده (Abstract)

      استاندارد ISO 21101:2014 الزامات یک سیستم مدیریت ایمنی (Safety Management System) را برای ارائه‌دهندگان فعالیت‌های گردشگری ماجراجویانه تعیین می‌کند.

      یک ارائه‌دهنده می‌تواند از این استاندارد برای موارد زیر استفاده کند:

      • بهبود عملکرد ایمنی؛
      • برآورده کردن انتظارات مربوط به ایمنی شرکت‌کنندگان و کارکنان؛
      • نشان دادن رویه‌ها و اقدامات ایمن؛
      • پشتیبانی از انطباق با الزامات قانونی قابل‌اجرا.

      استاندارد ISO 21101:2014 برای همه انواع و اندازه‌های ارائه‌دهندگان خدمات قابل استفاده است، صرف‌نظر از اینکه در محیط‌های جغرافیایی، فرهنگی یا اجتماعی متفاوت فعالیت کنند.

      در استاندارد ISO 21101:2014، موضوع Climate action changes (تغییرات مرتبط با اقدام اقلیمی) به‌عنوان یک اصلاحیه (Amendment) اضافه شده است.

      ارتباط این استاندارد با ایزو 9001 چیست؟

      ارتباط ISO 21101 با ISO 9001

      ۱. ساختار سطح بالا (High-Level Structure – HLS)

      • هر دو استاندارد از چارچوب Annex SL پیروی می‌کنند (بندهای 4 تا 10).
      • این باعث می‌شود که الزامات مربوط به محیط سازمان (Context of the Organization)، رهبری (Leadership)، برنامه‌ریزی (Planning)، پشتیبانی (Support)، اجرا (Operation)، ارزیابی عملکرد (Performance Evaluation) و بهبود (Improvement) مشابه باشند.

      ۲. تمرکز بر رضایت ذی‌نفعان

      • در ISO 9001: تمرکز بر رضایت مشتری (Customer Satisfaction) است.
      • در ISO 21101: تمرکز بر ایمنی گردشگر و کارکنان (Safety of Participants and Staff) است.
        هر دو به دنبال ایجاد اعتماد و ارزش افزوده برای ذی‌نفعان هستند.

      ۳. مدیریت ریسک

      • ISO 9001:2015 در بند 6.1 به اقدامات برای مواجهه با ریسک‌ها و فرصت‌ها (Actions to address risks and opportunities) می‌پردازد.
      • ISO 21101:2014 نیز در قلب خود بر شناسایی و کنترل ریسک‌های ایمنی (Safety Risk Assessment & Control) تأکید دارد.
        در واقع ISO 21101 یک کاربرد تخصصی‌تر از مفهوم مدیریت ریسک ISO 9001 در حوزه گردشگری ماجراجویانه است.

      ۴. مستندسازی و بهبود مستمر

      • هر دو استاندارد به کنترل اطلاعات مستند (Documented Information) و بهبود مستمر (Continual Improvement) تأکید دارند.
      • ISO 21101 این الزامات را در قالب دستورالعمل‌ها و روش‌های ایمنی خاص فعالیت‌های ماجراجویانه بیان می‌کند.

      ۵. یکپارچه‌سازی (Integrated Management System – IMS)

      • سازمان‌های فعال در حوزه گردشگری ماجراجویانه می‌توانند ISO 21101 و ISO 9001 را به صورت یکپارچه پیاده‌سازی کنند.
      • این کار باعث کاهش هزینه‌ها، ساده‌سازی ممیزی‌ها و افزایش اثربخشی سیستم مدیریت خواهد شد.

      مثال بومی

      فرض کنید یک شرکت ایرانی در منطقه کوهستانی دماوند تور کوهنوردی برگزار می‌کند:

      • با ISO 9001 کیفیت خدمات خود مثل رزرو تور، حمل‌ونقل، و اقامت را مدیریت می‌کند.
      • با ISO 21101 ایمنی گردشگران در کوهنوردی (مدیریت تجهیزات، آموزش راهنماها، طرح اضطراری) را تضمین می‌کند.

      مثال بین‌المللی

      یک اپراتور تور رفتینگ در کاستاریکا:

      • با ISO 9001 مطمئن می‌شود فرآیند پذیرش و رضایت مشتری در سطح بالا انجام شود.
      • با ISO 21101 خطرات سقوط از قایق یا غرق‌شدن را شناسایی و مدیریت می‌کند.


      ISO 9001 چارچوب کلی مدیریت کیفیت است، در حالی‌که ISO 21101 یک استاندارد تخصصی مبتنی بر همان چارچوب است که روی ایمنی در گردشگری ماجراجویانه تمرکز دارد. اجرای همزمان این دو استاندارد باعث ارتقای کیفیت + ایمنی در سازمان می‌شود.

      به مشاوره نیاز دارید؟ با ما تماس بگیرید: 09132119102

      استاندارد ایزو 37120 ورژن 2018 شهرها و جوامع پایدار – شاخص‌های خدمات شهری و کیفیت زندگی

      چکیده

      این سند روش‌ها و متدولوژی‌هایی را برای مجموعه‌ای از شاخص‌ها تعریف و تعیین می‌کند تا عملکرد خدمات شهری و کیفیت زندگی را هدایت و اندازه‌گیری کند. این سند بر اساس اصول مطرح شده در ISO 37101 تهیه شده و می‌تواند همراه با ISO 37101 و سایر چارچوب‌های استراتژیک استفاده شود.

      این سند برای هر شهر، شهرداری یا نهاد محلی قابل استفاده است که قصد دارد عملکرد خود را به‌صورت قابل مقایسه و قابل اثبات اندازه‌گیری کند، بدون توجه به اندازه یا موقعیت جغرافیایی آن.

      ارتباط استاندارد ایزو 37120:2018 با اهداف توسعه پایدار (SDGs) به این شکل قابل تحلیل است:

      ISO 37120:2018 و اهداف توسعه پایدار

      هدف 3 – سلامت و تندرستی خوب:
      شاخص‌های بهداشت، خدمات پزشکی و اورژانس شهری که در ISO 37120 تعریف شده‌اند، به بهبود سلامت عمومی و کاهش مرگ و میر کمک می‌کنند.

      هدف 4 – آموزش باکیفیت:
      شاخص‌های مربوط به دسترسی به مدارس و کیفیت خدمات آموزشی در شهرها، نشان‌دهنده نقش مدیریت شهری در ارتقاء آموزش باکیفیت است.

      هدف 5 – برابری جنسیتی:
      شاخص‌های مربوط به امنیت، فرصت‌های شغلی و خدمات اجتماعی برای همه گروه‌ها، از جمله زنان، می‌تواند به تحقق برابری جنسیتی کمک کند.

      هدف 6 – آب سالم و بهداشت محیط:
      ISO 37120 شاخص‌های کیفیت آب و خدمات فاضلاب را پوشش می‌دهد که مستقیم با دسترسی به آب سالم و مدیریت بهداشت محیط مرتبط است.

      هدف 8 – رشد اقتصادی و اشتغال:
      شاخص‌های مربوط به فرصت‌های شغلی، کارآفرینی شهری و زیرساخت‌های اقتصادی نشان‌دهنده ارتباط استاندارد با رشد اقتصادی پایدار و اشتغال مناسب است.

      هدف 10 – کاهش نابرابری‌ها:
      شاخص‌های دسترسی به خدمات شهری، حمل و نقل عمومی و خدمات اجتماعی برای همه مناطق شهری می‌تواند به کاهش نابرابری‌ها کمک کند.

      هدف 11 – شهرها و جوامع پایدار:
      این استاندارد مستقیماً با این هدف مرتبط است، زیرا تمام شاخص‌های آن برای بهبود خدمات شهری، کیفیت زندگی و توسعه پایدار شهرها طراحی شده‌اند.

      هدف 13 – اقدام علیه تغییرات اقلیمی:
      شاخص‌های مربوط به انرژی، انتشار گازهای گلخانه‌ای و مدیریت منابع طبیعی با اقدام علیه تغییرات اقلیمی همسو هستند.

      هدف 16 – صلح، عدالت و نهادهای کارآمد:
      شاخص‌های مرتبط با شفافیت مدیریت شهری، امنیت عمومی و مشارکت شهروندان به ایجاد نهادهای کارآمد و پاسخگو کمک می‌کند.

      به مشاوره نیاز دارید؟ با ما تماس بگیرید: 09132119102