استاندارد ISO/IEC 25010 چیست؟

استاندارد ISO/IEC 25010:2011 در سال 2023 تغییر ورژن پیدا کرد و به 3 استاندارد زیر تبدیل شد :

در ادامه به توضیح هر کدام میپردازیم :

ISO/IEC 25010:2023

“مهندسی سیستم‌ها و نرم‌افزار — الزامات و ارزیابی کیفیت سیستم‌ها و نرم‌افزار (SQuaRE) — مدل کیفیت محصول”

چکیده

این سند یک مدل کیفیت محصول را تعریف می‌کند که برای محصولات فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) و محصولات نرم‌افزاری قابل استفاده است. مدل کیفیت محصول از نه ویژگی تشکیل شده است (که هر کدام به زیر‌ویژگی‌هایی تقسیم می‌شوند) و به خصوصیات کیفی محصولات مربوط می‌شوند. این ویژگی‌ها و زیر‌ویژگی‌ها یک مدل مرجع برای کیفیت محصولات ارائه می‌دهند تا مشخص، اندازه‌گیری و ارزیابی شوند.

توجه ۱: در این سند، منظور از محصول یک محصول ICT است که بخشی از یک سیستم اطلاعاتی به شمار می‌آید. اجزای محصول ICT شامل زیرسیستم‌ها، نرم‌افزار، میان‌افزار، سخت‌افزار، داده‌ها، زیرساخت‌های ارتباطی و سایر عناصری است که بخشی از محصول ICT هستند.

این مدل می‌تواند برای مشخص‌سازی الزامات و ارزیابی کیفیت محصولات هدف در سراسر چرخه عمر آن‌ها توسط ذی‌نفعان مختلف از جمله توسعه‌دهندگان، خریداران، کارکنان تضمین و کنترل کیفیت و ارزیابان مستقل مورد استفاده قرار گیرد. فعالیت‌های چرخه عمر محصول که می‌توانند از این مدل بهره‌مند شوند شامل موارد زیر هستند:

— استخراج و تعریف الزامات محصول و سیستم اطلاعاتی؛
— اعتبارسنجی جامعیت تعریف الزامات؛
— شناسایی اهداف طراحی محصول و سیستم اطلاعاتی و طراحی فرآیندهای لازم برای دستیابی به کیفیت؛
— شناسایی اهداف آزمون محصول و سیستم اطلاعاتی؛
— شناسایی معیارهای کنترل کیفیت به‌عنوان بخشی از تضمین کیفیت؛
— شناسایی معیارهای پذیرش برای یک محصول و/یا یک سیستم اطلاعاتی؛
— ایجاد معیارهای سنجش ویژگی‌های کیفیت محصول در حمایت از این فعالیت‌ها.

توجه ۲: استفاده از مدل کیفیت برای اندازه‌گیری در پیوست C توضیح داده شده است.

ISO/IEC 25019:2023 مهندسی سیستم‌ها و نرم‌افزار — الزامات کیفیت و ارزیابی سیستم‌ها و نرم‌افزار (SQuaRE) — مدل کیفیت در کاربرد

چکیده

این سند یک مدل کیفیت در کاربرد را تعریف می‌کند که از سه ویژگی تشکیل شده است (که هر کدام به زیر‌ویژگی‌هایی تقسیم می‌شوند) و می‌توانند بر ذی‌نفعان هنگام استفاده از محصولات یا سیستم‌ها در یک زمینه‌ کاربردی مشخص تأثیر بگذارند. این مدل برای کل طیف سیستم‌های اطلاعاتی و سیستم‌های خدمات فناوری اطلاعات، از جمله سیستم‌های رایانه‌ای در حال استفاده و محصولات نرم‌افزاری در حال استفاده، قابل‌استفاده است.

این سند مجموعه‌ای از ویژگی‌های کیفیت برای مشخص‌سازی، اندازه‌گیری، ارزیابی و بهبود کیفیت در کاربرد ارائه می‌دهد.

در این سند، از آنجا که «زمینه‌ کاربرد» به‌عنوان پیش‌نیاز کیفیت در کاربرد مشخص می‌شود، لازم است هر زمان که محصول یا خدمت قصد داشته باشد به تغییرات زمینه‌ کاربرد پاسخ دهد، زمینه‌ کاربرد دوباره تعریف شود تا این پیش‌نیاز تغییر یابد.

این مدل می‌تواند به‌ویژه توسط افرادی که مسئول مشخص‌سازی و ارزیابی کیفیت محصولات نرم‌افزاری هستند ــ مانند توسعه‌دهندگان، خریداران، کارکنان تضمین و کنترل کیفیت و ارزیابان مستقل ــ به کار گرفته شود. فعالیت‌هایی که در طول توسعه محصول می‌توانند از این مدل کیفیت بهره‌مند شوند شامل موارد زیر هستند (اما محدود به آن‌ها نمی‌شوند):

— شناسایی الزامات برای سیستم‌های اطلاعاتی و سیستم‌های خدمات فناوری اطلاعات در حال استفاده؛
— اعتبارسنجی جامعیت مشخصات الزامات کیفیت در کاربرد؛
— شناسایی اهداف طراحی سیستم‌های اطلاعاتی و سیستم‌های خدمات فناوری اطلاعات برای کیفیت در کاربرد؛
— شناسایی معیارهای کنترل کیفیت در کاربرد به‌عنوان بخشی از تضمین کیفیت کلی؛
— شناسایی معیارهای پذیرش برای سیستم‌های اطلاعاتی و سیستم‌های خدمات فناوری اطلاعات یا سیستم‌های اطلاعاتی؛
— ایجاد معیارهایی برای پرداختن به پیامدهای استفاده از محصولات در زمینه‌ کاربرد مشخص‌شده؛
— ارائه موارد ارزیابی برای ملاحظات اخلاقی هنگام استفاده از سیستم‌های اطلاعاتی و سیستم‌های خدمات فناوری اطلاعات؛
— پشتیبانی از حاکمیت فعالیت‌های دیجیتال‌سازی.

ISO/IEC 25002:2024 مهندسی سیستم‌ها و نرم‌افزار — الزامات کیفیت و ارزیابی سیستم‌ها و نرم‌افزار (SQuaRE) — مرور کلی مدل کیفیت و نحوه استفاده

چکیده

این سند چارچوبی را برای تعریف مدل‌های کیفیت که از ویژگی‌های کیفیت و زیر‌ویژگی‌ها تشکیل می‌شوند، ایجاد می‌کند. به‌ویژه، این سند موارد زیر را ارائه می‌دهد:

— مفهوم یک مدل کیفیت؛
— ساختار و معناشناسی مدل‌های کیفیت؛
— ارتباط میان مدل‌های کیفیت و سایر مفاهیم، از جمله اندازه‌گیری، تعریف الزامات و ارزیابی؛
— رهنمودها، الزامات و نمونه‌هایی برای استفاده از مدل‌های کیفیت.

ارتباط با هدف ۴ (آموزش با کیفیت)

استاندارد ISO/IEC 25002:2024 با تعریف چارچوبی برای مدل‌های کیفیت نرم‌افزار، امکان طراحی و ارزیابی سیستم‌های آموزشی دیجیتال باکیفیت را فراهم می‌کند. این موضوع به دسترسی برابر به آموزش با کیفیت، فراگیر و ایمن کمک می‌کند.

ارتباط با هدف ۹ (صنعت، نوآوری و زیرساخت)

این استاندارد با ایجاد ساختار و رهنمود برای سنجش و تضمین کیفیت سیستم‌های نرم‌افزاری و خدمات فناوری اطلاعات، زیرساخت‌های دیجیتال و صنعتی را پایدارتر و نوآورانه‌تر می‌سازد. در نتیجه به توسعه صنایع هوشمند و نوآوری فناورانه کمک می‌کند.

ارتباط با هدف ۱۱ (شهرها و جوامع پایدار)

در شهرهای هوشمند و جوامع پایدار، کیفیت نرم‌افزار و سیستم‌های اطلاعاتی نقش اساسی دارد. استفاده از این استاندارد باعث می‌شود سیستم‌های شهری (حمل‌ونقل، انرژی، خدمات عمومی) قابل اعتماد، ایمن و کارآمد باشند و به تحقق شهرهای پایدار کمک شود.

استاندارد ISO/IEC 25010:2011

مهندسی سیستم‌ها و نرم‌افزار — نیازمندی‌ها و ارزیابی کیفیت سیستم‌ها و نرم‌افزار (SQuaRE) — مدل‌های کیفیت سیستم و نرم‌افزار

استاندارد ISO/IEC 25010:2011 یک استاندارد بین‌المللی است که به مدل کیفیت نرم‌افزار و سیستم‌ها اختصاص دارد. این استاندارد بخشی از خانواده SQuaRE (Software Product Quality Requirements and Evaluation) است و هدف اصلی آن، تعریف معیارها و ویژگی‌های کیفیت نرم‌افزار و سیستم‌ها برای ارزیابی و تضمین کیفیت است.

ویژگی‌های کلیدی ISO/IEC 25010:2011

این استاندارد کیفیت نرم‌افزار را در هشت ویژگی اصلی دسته‌بندی می‌کند:

  1. Functional Suitability (تناسب عملکرد)
    • نرم‌افزار چقدر نیازهای عملکردی کاربران را به درستی و کامل برآورده می‌کند.
  2. Performance Efficiency (کارایی عملکرد)
    • شامل زمان پاسخ، استفاده از منابع و بهره‌وری سیستم است.
  3. Compatibility (سازگاری)
    • قابلیت تعامل با دیگر سیستم‌ها و نرم‌افزارها و کارکرد در محیط‌های مختلف.
  4. Usability (قابلیت استفاده)
    • سهولت استفاده، یادگیری و جذابیت نرم‌افزار برای کاربران.
  5. Reliability (قابلیت اطمینان)
    • پایداری سیستم، مقاومت در برابر خطا و بازیابی از خطاها.
  6. Security (امنیت)
    • حفاظت اطلاعات، کنترل دسترسی و مقابله با تهدیدها.
  7. Maintainability (قابلیت نگهداری)
    • سهولت اصلاح، به‌روزرسانی و ارتقاء نرم‌افزار.
  8. Portability (قابلیت حمل)
    • امکان انتقال نرم‌افزار به محیط‌ها و پلتفرم‌های مختلف.

اهمیت استاندارد ISO/IEC 25010:2011

  • معیار سنجش کیفیت: کمک می‌کند تا نرم‌افزارها و سیستم‌ها بر اساس معیارهای قابل اندازه‌گیری کیفیت سنجیده شوند.
  • تسهیل مقایسه و انتخاب نرم‌افزار: برای خریداران و توسعه‌دهندگان، این استاندارد ابزار مقایسه نرم‌افزارها را فراهم می‌کند.
  • راهنمای بهبود کیفیت: با شناسایی نقاط ضعف نرم‌افزار، تیم‌های توسعه می‌توانند بهبودهای هدفمند انجام دهند.

به طور خلاصه، ISO/IEC 25010:2011 چارچوبی استاندارد برای تعریف، اندازه‌گیری و بهبود کیفیت نرم‌افزار و سیستم‌ها ارائه می‌دهد.

چکیده

استاندارد ISO/IEC 25010:2011 تعریف می‌کند:

  1. مدل کیفیت در استفاده (Quality in Use Model) که شامل پنج ویژگی است (که برخی از آن‌ها به ویژگی‌های فرعی تقسیم می‌شوند) و به نتایج تعامل کاربر با محصول در یک زمینه خاص استفاده مربوط می‌شود. این مدل سیستم برای کل سیستم انسان-کامپیوتر قابل اعمال است، از جمله سیستم‌های کامپیوتری در حال استفاده و محصولات نرم‌افزاری در حال استفاده.
  2. مدل کیفیت محصول (Product Quality Model) که شامل هشت ویژگی است (که هر یک به ویژگی‌های فرعی تقسیم می‌شوند) و به ویژگی‌های ایستا نرم‌افزار و ویژگی‌های پویا سیستم کامپیوتری مربوط می‌شود. این مدل برای هر دو دسته، یعنی سیستم‌های کامپیوتری و محصولات نرم‌افزاری قابل اعمال است.

ویژگی‌های تعریف شده در هر دو مدل، برای تمام محصولات نرم‌افزاری و سیستم‌های کامپیوتری مرتبط هستند. این ویژگی‌ها و ویژگی‌های فرعی، اصطلاحات یکسانی برای مشخص کردن، اندازه‌گیری و ارزیابی کیفیت سیستم و محصولات نرم‌افزاری فراهم می‌کنند. همچنین مجموعه‌ای از ویژگی‌های کیفیت ارائه می‌دهند که می‌توان نیازمندی‌های کیفیت اعلام شده را با آن‌ها برای کامل بودن مقایسه کرد.

اگرچه دامنه مدل کیفیت محصول به نرم‌افزار و سیستم‌های کامپیوتری محدود است، بسیاری از ویژگی‌های آن برای سیستم‌ها و خدمات گسترده‌تر نیز مرتبط هستند.

استاندارد ISO/IEC 25012 مدلی برای کیفیت داده‌ها ارائه می‌دهد که تکمیل‌کننده این مدل است.

دامنه مدل‌ها شامل ویژگی‌های صرفاً عملکردی نیست، اما شامل تناسب عملکرد (Functional Suitability) می‌شود.

دامنه کاربرد مدل‌های کیفیت شامل پشتیبانی از مشخص‌سازی و ارزیابی نرم‌افزار و سیستم‌های کامپیوتری وابسته به نرم‌افزار از دیدگاه‌های مختلف است؛ برای افرادی که با توسعه، خرید، نیازمندی‌ها، استفاده، ارزیابی، پشتیبانی، نگهداری، تضمین و کنترل کیفیت و ممیزی درگیر هستند. مدل‌ها می‌توانند توسط توسعه‌دهندگان، خریداران، کارشناسان تضمین و کنترل کیفیت و ارزیابان مستقل، به ویژه کسانی که مسئول مشخص‌سازی و ارزیابی کیفیت محصولات نرم‌افزاری هستند، مورد استفاده قرار گیرند.

فعالیت‌هایی در طول توسعه محصول که می‌توانند از استفاده از مدل‌های کیفیت بهره‌مند شوند، شامل موارد زیر هستند:

  • شناسایی نیازمندی‌های نرم‌افزار و سیستم؛
  • اعتبارسنجی کامل بودن تعریف نیازمندی‌ها؛
  • شناسایی اهداف طراحی نرم‌افزار و سیستم؛
  • شناسایی اهداف تست نرم‌افزار و سیستم؛
  • شناسایی معیارهای کنترل کیفیت به عنوان بخشی از تضمین کیفیت؛
  • شناسایی معیارهای پذیرش برای محصول نرم‌افزاری و/یا سیستم کامپیوتری وابسته به نرم‌افزار؛
  • تعیین معیارهای اندازه‌گیری ویژگی‌های کیفیت به منظور پشتیبانی از این فعالیت‌ها.

ارتباط این استاندارد با هدف شماره 9 سازمان ملل از اهداف توسعه پایدار :

هدف شماره ۹ سازمان ملل در اهداف توسعه پایدار (SDG 9: Industry, Innovation, and Infrastructure) مربوط به ایجاد زیرساخت‌های مقاوم، ترویج صنعتی پایدار و ارتقای نوآوری است. ارتباط استاندارد ISO/IEC 25010:2011 با این هدف را می‌توان از چند جنبه تحلیل کرد:

1. ارتقای کیفیت محصولات نرم‌افزاری و سیستم‌ها

  • ISO/IEC 25010 استانداردی است که ویژگی‌های کیفیت سیستم‌ها و نرم‌افزارها را تعریف می‌کند.
  • کیفیت بالای نرم‌افزار و سیستم‌ها باعث افزایش اعتماد و کارایی در صنایع می‌شود و به توسعه صنعتی پایدار کمک می‌کند.

2. تسهیل نوآوری

  • این استاندارد ابزارهایی برای ارزیابی، اندازه‌گیری و بهبود کیفیت سیستم‌ها ارائه می‌دهد.
  • با بهبود کیفیت و قابلیت اطمینان سیستم‌ها، شرکت‌ها و سازمان‌ها می‌توانند نوآوری‌های فناورانه را سریع‌تر و با ریسک کمتر پیاده‌سازی کنند.

3. ایجاد زیرساخت‌های مقاوم و پایدار

  • سیستم‌ها و نرم‌افزارهای با کیفیت، پایداری و قابلیت نگهداری بالاتری دارند.
  • این ویژگی‌ها باعث می‌شوند زیرساخت‌های دیجیتال و صنعتی، مقاوم در برابر خطا و خرابی باشند و بهره‌وری بلندمدت را تضمین کنند.

4. تضمین توسعه پایدار صنعتی

  • استاندارد ISO/IEC 25010 به شرکت‌ها کمک می‌کند تا نیازهای کاربران و صنایع را بهتر برآورده کنند و همزمان مصرف منابع و هزینه‌ها را بهینه‌سازی کنند.
  • این امر با هدف SDG 9 هماهنگ است، زیرا توسعه صنعتی باید کارآمد، پایدار و نوآورانه باشد.

به طور خلاصه، ISO/IEC 25010:2011 با ارتقای کیفیت سیستم‌ها و نرم‌افزارها، افزایش پایداری و قابلیت نوآوری، مستقیماً به تحقق هدف شماره ۹ توسعه پایدار سازمان ملل کمک می‌کند.

به مشاوره نیاز دارید؟ با ما تماس بگیرید: 09132119102

استاندارد ISO 37001:2025 سیستم‌های مدیریت ضد رشوه

استاندارد ISO 37001:2025 سیستم‌های مدیریت ضد رشوه — الزامات همراه با راهنمایی برای کاربرد

ایزو 37001 چیست؟
استاندارد ISO 37001 به ایجاد، اجرا، نگهداری و بهبود یک سیستم مدیریت ضد رشوه اختصاص دارد. این استاندارد الزامات و راهنمایی‌هایی را برای طراحی سیستم‌هایی ارائه می‌دهد که به سازمان‌ها در پیشگیری، شناسایی و واکنش به رشوه‌ کمک می‌کند و همچنین اطمینان از رعایت قوانین ضد رشوه و تعهدات داوطلبانه مرتبط با فعالیت‌های آنان را فراهم می‌سازد. این استاندارد انواع مختلف رشوه (مستقیم و غیرمستقیم) را در بخش‌های دولتی، خصوصی و غیرانتفاعی پوشش می‌دهد.

چرا ISO 37001 مهم است؟
رشوه‌خواری یک معضل فراگیر است که ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی را تضعیف می‌کند و منجر به بی‌عدالتی، رقابت ناسالم و افزایش هزینه‌های عملیاتی و بسیاری پیامدهای جدی دیگر می‌شود. ISO 37001 اهمیت بالایی دارد زیرا رویکردی نظام‌مند برای مقابله با رشوه ارائه می‌دهد. این رویکرد تنها مربوط به رعایت قوانین نیست، بلکه بر ایجاد فرهنگ درستکاری، شفافیت و اعتماد در سازمان‌ها نیز تمرکز دارد. با اجرای یک سیستم مدیریت ضد رشوه، سازمان‌ها می‌توانند ریسک‌ها و آسیب‌های ناشی از رشوه را کاهش دهند، اعتبار خود را ارتقا بخشند و از پایداری و سلامت بازار و رقابت منصفانه اطمینان حاصل کنند.

مزایا

  • کاهش ریسک‌های مرتبط با رشوه و هزینه‌های ناشی از آن
  • ارتقای انطباق با قوانین بین‌المللی ضد رشوه
  • ایجاد اعتماد و اطمینان میان ذی‌نفعان در عملیات کسب‌وکار
  • تقویت اعتبار و درستکاری سازمان

این استاندارد برای چه کسانی مناسب است؟

استاندارد ISO 37001 برای هر سازمانی صرف‌نظر از اندازه یا حوزه فعالیت قابل اجرا است، از جمله نهادهای دولتی، خصوصی و غیرانتفاعی که مایل به مقابله فعالانه با رشوه‌خواری هستند.

چطور این استاندارد با سایر استانداردهای سیستم های مدیریتی ادغام میشود؟

این استاندارد می‌تواند به‌صورت یک سیستم مستقل اجرا شود یا در چارچوب مدیریت موجود ادغام گردد و در کنار سایر الزامات انطباق و دستورالعمل‌های اخلاقی، ساختار حاکمیتی کلی سازمان را تقویت کند.

اجزای کلیدی یک سیستم مدیریت ضد رشوه بر اساس ISO 37001 چیست؟

اجزای کلیدی شامل سیاست‌های ضد رشوه، رویه‌های دقت لازم (Due Diligence)، کنترل‌های مالی و غیرمالی، برنامه‌های آموزشی و سازوکارهایی برای پایش، گزارش‌دهی و بهبود اقدامات ضد رشوه است.

ارتباط این استاندارد با اهداف توسعه پایدار سازمان ملل شماره های 8-11-16

ارتباط با هدف 8: کار شایسته و رشد اقتصادی (Decent Work and Economic Growth)

  • ISO 37001 با کاهش رشوه و فساد، محیط کسب‌وکار شفاف و منصفانه‌ای ایجاد می‌کند که باعث رشد اقتصادی پایدار و فرصت‌های شغلی بهتر می‌شود.
  • رعایت قوانین ضد رشوه و بهبود فرآیندهای مدیریتی، رقابت سالم و بهره‌وری اقتصادی را تقویت می‌کند.

ارتباط با هدف 11: شهرها و جوامع پایدار (Sustainable Cities and Communities)

  • اجرای سیستم مدیریت ضد رشوه در سازمان‌ها باعث تقویت شفافیت و مسئولیت اجتماعی می‌شود.
  • این امر به ایجاد جوامع و شهرهای پایدار کمک می‌کند، زیرا منابع و تصمیم‌گیری‌ها با عدالت و اخلاقیات مدیریت می‌شوند.

ارتباط با هدف 16: صلح، عدالت و نهادهای قوی (Peace, Justice and Strong Institutions)

  • ISO 37001 مستقیماً با هدف ۱۶ مرتبط است، زیرا مبارزه با فساد و رشوه، شفافیت و پاسخگویی در سازمان‌ها را تقویت می‌کند.
  • این استاندارد به توسعه نهادهای قوی، عدالت و اعتماد عمومی کمک می‌کند و سلامت بازار و رقابت منصفانه را تضمین می‌کند.

در یک نگاه، ISO 37001 ابزار عملی برای تحقق اهداف توسعه پایدار است: هم رشد اقتصادی و کار شایسته (هدف ۸)، هم جوامع پایدار (هدف ۱۱) و هم نهادهای عادل و شفاف (هدف ۱۶) را حمایت می‌کند.

ISO 37301 چیست؟

ISO 37301 چیست؟ راهنمای جامع سیستم مدیریت انطباق و الزامات ISO 37301:2021

ISO 37301 چیست؟

استاندارد ISO 37301:2021 استاندارد بین‌المللی سیستم مدیریت انطباق یا Compliance Management System (CMS) است که الزامات و راهنمای لازم برای طراحی، استقرار، نگهداری، ارزیابی و بهبود یک سیستم مدیریت انطباق اثربخش را مشخص می‌کند.

هدف اصلی این استاندارد ایجاد ساختاری است که سازمان بتواند تعهدات انطباقی خود را به‌صورت نظام‌مند شناسایی کند، ریسک‌های ناشی از عدم رعایت آنها را ارزیابی نماید و کنترل‌های مناسب برای پیشگیری، شناسایی و مدیریت عدم انطباق‌ها ایجاد کند.

ISO 37301 در سال 2021 منتشر شد و جایگزین استاندارد ISO 19600:2014 شد. تفاوت مهم این دو استاندارد آن است که ISO 19600 صرفاً یک راهنما بود، اما ISO 37301 دارای الزامات قابل ارزیابی است و می‌تواند مبنای ممیزی شخص ثالث و صدور گواهینامه قرار گیرد.

نسخه ISO 37301:2021 در سال 2026 نیز توسط ISO مورد بازنگری سیستماتیک قرار گرفته و اعتبار آن تأیید شده است. بنابراین در حال حاضر همین نسخه، استاندارد معتبر سیستم مدیریت انطباق محسوب می‌شود.

مشخصات استاندارد ISO 37301:2021

مشخصهتوضیح
شماره استانداردISO 37301:2021
عنوان انگلیسیCompliance management systems — Requirements with guidance for use
موضوعسیستم مدیریت انطباق
مخففCMS
سال انتشار2021
ویرایشویرایش اول
استاندارد قبلیISO 19600:2014
نوع استانداردالزامات همراه با راهنمای کاربرد
قابلیت صدور گواهینامهدارد
اصلاحیهISO 37301:2021/Amd 1:2024
وضعیت در سال 2026معتبر و تأییدشده

سیستم مدیریت انطباق چیست؟

سیستم مدیریت انطباق مجموعه‌ای از سیاست‌ها، فرایندها، مسئولیت‌ها، کنترل‌ها و فعالیت‌های سازمان است که برای شناسایی و مدیریت تعهدات انطباقی و ریسک‌های مرتبط با آنها ایجاد می‌شود.

تعهدات انطباقی می‌توانند از منابع مختلفی ایجاد شوند. قوانین و مقررات دولتی، الزامات نهادهای نظارتی، مجوزهای فعالیت، تعهدات قراردادی، استانداردهای پذیرفته‌شده، مقررات صنفی، کدهای رفتاری و حتی برخی تعهدات داوطلبانه سازمان می‌توانند در این گروه قرار گیرند.

هدف ISO 37301 تنها تهیه فهرستی از قوانین نیست. سازمان باید مشخص کند چه الزاماتی بر فعالیت‌هایش اثر دارند، عدم رعایت هر الزام چه ریسکی ایجاد می‌کند، چه کنترل‌هایی برای مدیریت آن وجود دارد و اثربخشی این کنترل‌ها چگونه ارزیابی می‌شود.

چرا استاندارد ISO 37301 اهمیت دارد؟

سازمان‌ها در محیطی فعالیت می‌کنند که قوانین، مقررات، تعهدات قراردادی و انتظارات ذی‌نفعان دائماً در حال افزایش یا تغییر است.

عدم رعایت این تعهدات ممکن است پیامدهایی مانند جریمه‌های مالی، دعاوی حقوقی، تعلیق یا لغو مجوزها، توقف فعالیت، خسارت قراردادی و آسیب جدی به اعتبار سازمان ایجاد کند.

ISO 37301 کمک می‌کند مدیریت انطباق از یک فعالیت پراکنده و واکنشی به یک سیستم مدیریتی ساختاریافته، قابل کنترل و مبتنی بر ریسک تبدیل شود.

اجرای صحیح این استاندارد می‌تواند به تقویت حاکمیت سازمانی، افزایش پاسخگویی، کاهش ریسک‌های قانونی و قراردادی و ایجاد فرهنگ درستکاری در سازمان کمک کند.

ISO 37301 برای چه سازمان‌هایی کاربرد دارد؟

یکی از مزایای ISO 37301 این است که به صنعت یا اندازه خاصی محدود نشده است.

این استاندارد می‌تواند در شرکت‌های تولیدی، سازمان‌های خدماتی، شرکت‌های پیمانکاری، بانک‌ها و مؤسسات مالی، مراکز درمانی، سازمان‌های دولتی، شرکت‌های فناوری، هلدینگ‌ها، شرکت‌های بازرگانی و حتی سازمان‌های کوچک و متوسط اجرا شود.

البته اهمیت سیستم مدیریت انطباق در سازمان‌هایی که با محیط‌های قانونی پیچیده، فعالیت‌های بین‌المللی، قراردادهای متعدد، مجوزهای حساس یا ریسک‌های قانونی بالا مواجه هستند بیشتر است.

ساختار استاندارد ISO 37301

الزامات اصلی ISO 37301 در بندهای 4 تا 10 قرار گرفته‌اند.

بندموضوع
4بستر سازمان
5رهبری
6طرح‌ریزی
7پشتیبانی
8عملیات
9ارزیابی عملکرد
10بهبود

این ساختار امکان یکپارچه‌سازی ISO 37301 با سایر استانداردهای سیستم مدیریت مانند ISO 9001، ISO 14001 و ISO 45001 را نیز تسهیل می‌کند.

با این حال، ISO 37301 الزامات تخصصی مهمی درباره تعهدات انطباقی، ارزیابی ریسک انطباق، فرهنگ انطباق، گزارش نگرانی‌ها و رسیدگی به موارد عدم انطباق دارد.

بند 4 ISO 37301؛ بستر سازمان

سازمان باید شرایط داخلی و خارجی مؤثر بر سیستم مدیریت انطباق را شناسایی کند.

موضوعاتی مانند نوع فعالیت، قوانین حاکم بر صنعت، ساختار مالکیت، بازارهای هدف، کشورهای محل فعالیت، فرهنگ سازمانی، ساختار مدیریتی و فناوری‌های مورد استفاده ممکن است بر ریسک‌های انطباق اثرگذار باشند.

سازمان همچنین باید ذی‌نفعانی را که الزامات یا انتظارات مرتبط با سیستم مدیریت انطباق دارند شناسایی کند.

این ذی‌نفعان ممکن است شامل نهادهای قانون‌گذار، دستگاه‌های نظارتی، مشتریان، کارکنان، سهامداران، تأمین‌کنندگان، پیمانکاران و شرکای تجاری باشند.

در ادامه باید دامنه سیستم مدیریت انطباق تعیین شود تا مشخص گردد کدام فعالیت‌ها، واحدها، محصولات، خدمات و موقعیت‌های جغرافیایی تحت پوشش CMS قرار دارند.

تعهدات انطباقی در ISO 37301

یکی از مهم‌ترین مفاهیم این استاندارد Compliance Obligations یا تعهدات انطباقی است.

سازمان باید تعهدات مرتبط با فعالیت خود را شناسایی کرده و تعیین کند این الزامات چگونه بر فعالیت‌ها، محصولات، خدمات و تصمیمات سازمان اثر می‌گذارند.

تعهدات انطباقی ممکن است شامل قوانین، مقررات، مجوزها، قراردادها، الزامات نهادهای نظارتی، مقررات حرفه‌ای یا تعهدات داوطلبانه پذیرفته‌شده توسط سازمان باشند.

برای مدیریت این الزامات معمولاً استفاده از ماتریس تعهدات انطباقی مفید است.

الزاممنبع الزامواحد مسئولفعالیت مرتبطریسک عدم رعایتکنترل موجود
قوانین کارقانونمنابع انسانیاستخدام و قراردادجریمه و شکایتبازنگری قراردادها
قوانین مالیاتیقانونمالیگزارش مالیاتیجریمهکنترل اظهارنامه
مجوز فعالیتنهاد نظارتیمدیریتفعالیت اصلیتوقف فعالیتکنترل تاریخ اعتبار
قرارداد مشتریقراردادفروشارائه خدمتخسارت قراردادیبازنگری قرارداد

ماتریس واقعی هر سازمان باید متناسب با نوع فعالیت، صنعت و ریسک‌های آن طراحی شود.

بند 5؛ رهبری و تعهد مدیریت ارشد

مدیریت ارشد نقش بسیار مهمی در موفقیت سیستم مدیریت انطباق دارد.

CMS نباید صرفاً به واحد حقوقی یا مسئول انطباق واگذار شود و سایر مدیران خود را از آن جدا بدانند.

مدیریت ارشد باید از اهداف انطباق حمایت کند، منابع کافی تأمین نماید، مسئولیت‌ها و اختیارات را تعیین کند و فرهنگ انطباق را در سازمان توسعه دهد.

همچنین باید اطمینان حاصل شود که کارکنان بتوانند نگرانی‌های خود را بدون ترس از اقدامات تلافی‌جویانه گزارش کنند.

خط‌مشی انطباق

سازمان باید یک خط‌مشی انطباق متناسب با بستر، فعالیت‌ها و ریسک‌های خود تدوین کند.

خط‌مشی باید تعهد سازمان به رعایت الزامات، رفتار مسئولانه و بهبود مستمر سیستم مدیریت انطباق را مشخص کند.

این خط‌مشی همچنین باید چارچوبی برای تعیین اهداف انطباقی فراهم نماید.

خط‌مشی صرفاً نباید سندی برای نصب روی دیوار باشد. باید در تصمیمات مدیریتی، فرایندها و رفتارهای واقعی سازمان قابل مشاهده باشد. وگرنه همان سرنوشت غم‌انگیز بسیاری از خط‌مشی‌های سازمانی را پیدا می‌کند: قاب شیک، گردگیری منظم و اثر عملی تقریباً صفر.

فرهنگ انطباق

یکی از ویژگی‌های مهم ISO 37301 تأکید بر Compliance Culture یا فرهنگ انطباق است.

وجود روش‌های اجرایی، فرم‌ها و کنترل‌ها به‌تنهایی اثربخشی سیستم را تضمین نمی‌کند.

اگر کارکنان احساس کنند رعایت قوانین در برابر دستیابی به فروش، تولید یا سود اهمیت کمتری دارد، سیستم مدیریت انطباق در عمل اثربخش نخواهد بود.

فرهنگ انطباق زمانی تقویت می‌شود که مدیریت ارشد رفتار مسئولانه داشته باشد، کارکنان از مسئولیت‌های خود آگاه باشند، تخلفات نادیده گرفته نشوند، تضاد منافع مدیریت شود و افراد بتوانند نگرانی‌های خود را به شکل ایمن گزارش کنند.

بند 6؛ طرح‌ریزی سیستم مدیریت انطباق

سازمان باید ریسک‌ها و فرصت‌های مرتبط با CMS را شناسایی و برای مدیریت آنها برنامه‌ریزی کند.

یکی از بخش‌های اصلی این بند، ارزیابی ریسک انطباق است.

سازمان باید مشخص کند عدم رعایت هر تعهد چه پیامدی دارد و احتمال وقوع آن چقدر است.

برای نمونه:

ریسکپیامد احتمالیاحتمالشدتکنترل
عدم تمدید مجوزتوقف فعالیتمتوسطبسیار بالاکنترل تاریخ اعتبار
نقض قراردادخسارت مالیمتوسطبالابازنگری قرارداد
عدم رعایت قانون کارجریمه یا شکایتمتوسطبالاکنترل منابع انسانی
تضاد منافعتصمیم غیرشفافمتوسطبالااظهارنامه تضاد منافع
عدم گزارش تخلفافزایش خسارتمتوسطبالاسیستم گزارش‌دهی

روش ارزیابی ریسک باید متناسب با اندازه، پیچیدگی و نوع فعالیت سازمان باشد.

اهداف انطباق

سازمان باید اهداف مناسبی برای سیستم مدیریت انطباق تعیین کند.

این اهداف بهتر است تا حد امکان قابل اندازه‌گیری باشند.

برای مثال به جای هدف کلی «بهبود رعایت الزامات قانونی» می‌توان هدف زیر را تعریف کرد:

«افزایش درصد تمدید به‌موقع مجوزهای قانونی از 92 درصد به 100 درصد تا پایان سال.»

یا:

«آموزش 100 درصد کارکنان مشاغل دارای ریسک بالای انطباق تا پایان فصل دوم.»

اهداف عددی امکان پایش و ارزیابی واقعی عملکرد CMS را فراهم می‌کنند.

بند 7؛ پشتیبانی

سازمان باید منابع لازم برای استقرار و نگهداری سیستم مدیریت انطباق را تأمین کند.

این منابع شامل نیروی انسانی، دانش تخصصی، فناوری، بودجه و سایر زیرساخت‌های موردنیاز است.

موضوعاتی مانند شایستگی، آگاهی، ارتباطات و اطلاعات مستند نیز در این بند مطرح می‌شوند.

شایستگی کارکنان

کارکنانی که فعالیت آنها می‌تواند بر انطباق سازمان تأثیر بگذارد باید شایستگی لازم را داشته باشند.

برگزاری آموزش به‌تنهایی اثبات‌کننده شایستگی نیست.

سازمان باید بتواند مشخص کند چه شایستگی‌هایی برای هر نقش موردنیاز است و آیا فرد پس از آموزش یا کسب تجربه، واقعاً توانایی انجام وظایف مربوطه را دارد یا خیر.

آموزش و آگاهی

کارکنان باید متناسب با نقش خود از خط‌مشی انطباق، تعهدات مربوط به شغلشان، ریسک‌های مرتبط، پیامدهای عدم رعایت و روش گزارش نگرانی‌ها آگاه باشند.

آموزش کارکنان باید بر اساس سطح ریسک و مسئولیت آنها طراحی شود.

به همین دلیل محتوای آموزشی مدیر خرید، مدیر مالی، اپراتور تولید و مدیرعامل الزاماً نباید یکسان باشد.

ارتباطات در سیستم مدیریت انطباق

سازمان باید مشخص کند چه اطلاعاتی در زمینه انطباق باید منتقل شود، چه زمانی این ارتباط انجام شود، مخاطب چه کسی باشد و مسئول ارسال اطلاعات چه فردی است.

ارتباطات می‌توانند داخلی یا خارجی باشند.

برای مثال ممکن است سازمان نیاز داشته باشد تغییرات مقرراتی را به واحدهای داخلی اطلاع دهد یا برخی گزارش‌های قانونی را برای نهادهای نظارتی ارسال کند.

گزارش نگرانی‌ها و تخلفات

یکی از اجزای مهم یک سیستم مدیریت انطباق اثربخش ایجاد سازوکار مناسب برای گزارش نگرانی‌ها و تخلفات احتمالی است.

افراد باید بتوانند نگرانی‌های منطقی خود را با اطمینان و بدون ترس از اقدامات تلافی‌جویانه مطرح کنند.

سازمان می‌تواند برای این موضوع کانال‌های محرمانه گزارش‌دهی، سیستم ثبت و ارزیابی گزارش‌ها، سازوکار حفاظت از اطلاعات و روش رسیدگی مستقل ایجاد کند.

این حوزه ارتباط نزدیکی با استاندارد ISO 37002 در زمینه سیستم‌های مدیریت گزارش تخلف دارد.

بند 8؛ عملیات

سازمان باید فرایندهای موردنیاز برای مدیریت ریسک‌های انطباق را طراحی و کنترل کند.

کنترل‌های عملیاتی باید بر اساس سطح ریسک انتخاب شوند.

برخی کنترل‌های رایج عبارت‌اند از تفکیک وظایف، تعیین سطوح تأیید، بازنگری قراردادها، کنترل مجوزها، بررسی شرکای تجاری، مدیریت تضاد منافع، کنترل پرداخت‌ها و نظارت بر فعالیت‌های حساس.

Due Diligence در ISO 37301

در برخی فعالیت‌ها، سازمان باید پیش از شروع یا ادامه یک رابطه تجاری، بررسی متناسبی درباره طرف مقابل انجام دهد.

این بررسی که معمولاً با عنوان Due Diligence شناخته می‌شود می‌تواند درباره تأمین‌کنندگان، پیمانکاران، نمایندگان، واسطه‌ها، شرکای تجاری یا معاملات پرریسک انجام شود.

شدت و عمق Due Diligence باید متناسب با سطح ریسک باشد.

قرار نیست برای خرید چند بسته کاغذ همان بررسی‌ای انجام شود که برای انتخاب شریک تجاری یک پروژه بزرگ بین‌المللی لازم است. سیستم باید مبتنی بر ریسک باشد، نه مبتنی بر علاقه بشر به تولید فرم‌های بی‌پایان.

بند 9؛ ارزیابی عملکرد

سازمان باید عملکرد CMS را به‌صورت منظم ارزیابی کند.

برای این منظور باید مشخص شود چه شاخص‌هایی اندازه‌گیری می‌شوند، روش اندازه‌گیری چیست، نتایج چه زمانی تحلیل می‌شوند و چه فردی مسئول ارزیابی است.

شاخص‌های عملکرد انطباق

برای ارزیابی عملکرد سیستم می‌توان از شاخص‌های کمی استفاده کرد.

شاخصنمونه معیار
مجوزهای تمدیدشده به‌موقع100٪
کارکنان آموزش‌دیدهحداقل 95٪
اقدامات اصلاحی بسته‌شده در موعدحداقل 90٪
ارزیابی تعهدات انطباقی100٪ طبق برنامه
شرکای پرریسک ارزیابی‌شده100٪
موارد عدم انطباق تکراریروند کاهشی

انتخاب شاخص‌ها باید متناسب با ماهیت و ریسک‌های واقعی سازمان باشد.

ممیزی داخلی ISO 37301

سازمان باید در دوره‌های برنامه‌ریزی‌شده ممیزی داخلی CMS را انجام دهد.

هدف ممیزی بررسی این است که آیا سیستم با الزامات ISO 37301 و الزامات داخلی سازمان انطباق دارد و آیا به‌صورت اثربخش اجرا و نگهداری می‌شود.

ممیزی نباید صرفاً وجود روش اجرایی و فرم‌ها را بررسی کند.

ممیز باید بتواند شواهدی از اثربخشی واقعی کنترل‌ها، نحوه مدیریت ریسک‌ها و رعایت تعهدات انطباقی مشاهده کند.

بازنگری مدیریت

مدیریت ارشد باید در فواصل تعیین‌شده عملکرد سیستم مدیریت انطباق را بازنگری کند.

موضوعات مورد بررسی می‌توانند شامل تغییرات قوانین و مقررات، تغییرات بستر سازمان، وضعیت ریسک‌ها، نتایج ممیزی، شاخص‌های عملکرد، عدم انطباق‌ها، گزارش نگرانی‌ها و وضعیت اقدامات اصلاحی باشند.

هدف بازنگری مدیریت، تصمیم‌گیری درباره نیاز به تغییر، بهبود و تخصیص منابع برای CMS است.

بند 10؛ بهبود

هرگاه عدم انطباقی شناسایی شود، سازمان باید واکنش مناسب نشان دهد.

اصلاح فوری مشکل به‌تنهایی کافی نیست.

سازمان باید علت عدم انطباق را بررسی کند، احتمال وجود موارد مشابه را ارزیابی کند، اقدام اصلاحی مناسب انجام دهد و اثربخشی اقدام را بررسی نماید.

بهبود مستمر یکی از اجزای اساسی ISO 37301 است.

تفاوت ISO 37301 و ISO 19600

ISO 37301 جایگزین ISO 19600 شده است.

موضوعISO 19600:2014ISO 37301:2021
وضعیتمنسوخمعتبر
نوع سندراهنماالزامات همراه راهنما
قابلیت Certificationخیربله
الزامات قابل ممیزیمحدودمشخص
رویکرد مبتنی بر ریسکداردساختارمندتر
فرهنگ انطباقمورد توجهتأکید بیشتر

سازمان‌هایی که پیش از این ISO 19600 را اجرا کرده‌اند می‌توانند از ساختار موجود خود برای حرکت به سمت ISO 37301 استفاده کنند، اما باید فاصله سیستم فعلی با الزامات قابل ممیزی استاندارد جدید را مشخص کنند.

تفاوت ISO 37301 و ISO 37001

ISO 37301 و ISO 37001 هر دو با مدیریت رفتار سازمانی و ریسک‌های انطباق ارتباط دارند، اما دامنه آنها یکسان نیست.

موضوعISO 37301ISO 37001
موضوع اصلیمدیریت انطباقمدیریت ضد رشوه
دامنهگستردهتخصصی
نوع ریسکریسک‌های انطباقریسک رشوه
تعهدات قانونیگستردهمرتبط با رشوه
فرهنگ اخلاقیدارددارد
امکان یکپارچه‌سازیبالابالا

ISO 37001 بر پیشگیری، شناسایی و مقابله با رشوه تمرکز دارد، در حالی که ISO 37301 تمام طیف تعهدات انطباقی سازمان را پوشش می‌دهد.

ارتباط ISO 37301 با ISO 37302 و ISO 37303

در کنار ISO 37301، خانواده استانداردهای مدیریت انطباق توسعه یافته است.

ISO 37302:2025 راهنمای ارزیابی اثربخشی سیستم مدیریت انطباق را ارائه می‌کند.

ISO 37303:2025 نیز درباره مدیریت شایستگی در سیستم مدیریت انطباق راهنمایی ارائه می‌دهد.

این استانداردها می‌توانند برای سازمان‌هایی که قصد توسعه و بلوغ CMS خود را دارند مفید باشند.

اصلاحیه ISO 37301:2021/Amd 1:2024

در سال 2024 اصلاحیه‌ای مرتبط با تغییرات اقلیمی برای ISO 37301 منتشر شد.

این اصلاحیه در چارچوب تغییرات هماهنگ استانداردهای سیستم مدیریت ISO ایجاد شده است و سازمان را ملزم می‌کند بررسی کند آیا تغییرات اقلیمی موضوع مرتبطی در بستر سازمان محسوب می‌شود یا خیر.

همچنین ممکن است ذی‌نفعان مرتبط، الزامات یا انتظاراتی درباره تغییرات اقلیمی داشته باشند.

بنابراین سازمان‌هایی که ISO 37301 را پیاده‌سازی کرده‌اند باید این اصلاحیه را نیز در ارزیابی بستر سازمان و ذی‌نفعان در نظر بگیرند.

آیا ISO 37301 قابل صدور گواهینامه است؟

بله.

ISO 37301 یک استاندارد الزامات است و می‌تواند مبنای ممیزی شخص ثالث و صدور گواهینامه قرار گیرد.

البته ISO خود گواهینامه صادر نمی‌کند. ممیزی و صدور گواهینامه توسط نهادهای صدور گواهینامه یا Certification Body انجام می‌شود.

بنابراین سازمانی که سیستم مدیریت انطباق خود را بر اساس ISO 37301 پیاده‌سازی کرده است می‌تواند پس از تکمیل استقرار و انجام ممیزی‌های لازم، برای Certification اقدام کند.

مراحل پیاده‌سازی ISO 37301

پیاده‌سازی حرفه‌ای سیستم مدیریت انطباق معمولاً از چند مرحله تشکیل می‌شود.

ابتدا باید بستر سازمان و ذی‌نفعان شناسایی شوند و دامنه CMS تعیین گردد.

در مرحله بعد، تعهدات انطباقی سازمان جمع‌آوری، طبقه‌بندی و ارزیابی می‌شوند.

سپس ریسک‌های انطباق شناسایی و ارزیابی شده و کنترل‌های مناسب طراحی می‌شوند.

پس از آن خط‌مشی، اهداف، مسئولیت‌ها، ساختار مدیریت انطباق و سازوکار گزارش‌دهی تعیین می‌شود.

در مرحله اجرایی، کنترل‌های عملیاتی، آموزش کارکنان، ارتباطات، Due Diligence و پایش عملکرد اجرا می‌شوند.

در ادامه باید ممیزی داخلی، بازنگری مدیریت و اقدامات اصلاحی انجام شوند.

پس از اطمینان از استقرار اثربخش سیستم، سازمان می‌تواند برای ممیزی شخص ثالث و صدور گواهینامه آماده شود.

مستندات موردنیاز ISO 37301

حجم مستندات موردنیاز به اندازه، نوع فعالیت و پیچیدگی سازمان بستگی دارد.

با این حال، در یک CMS مناسب معمولاً مستندات و سوابقی مانند دامنه سیستم مدیریت انطباق، خط‌مشی انطباق، ماتریس تعهدات انطباقی، ارزیابی ریسک انطباق، اهداف و برنامه‌ها، مسئولیت‌ها و اختیارات، معیارهای شایستگی، سوابق آموزش، کنترل‌های عملیاتی، سوابق Due Diligence، شاخص‌های عملکرد، برنامه ممیزی داخلی، گزارش بازنگری مدیریت و سوابق اقدامات اصلاحی وجود دارد.

ISO 37301 الزام نمی‌کند که برای هر موضوع حتماً یک روش اجرایی جداگانه تدوین شود.

ساختار مستندات باید متناسب با نیاز واقعی سازمان باشد.

مزایای پیاده‌سازی ISO 37301

استقرار اثربخش ISO 37301 می‌تواند مزایای مختلفی برای سازمان ایجاد کند.

از جمله مهم‌ترین مزایا می‌توان به شناسایی نظام‌مند تعهدات قانونی و قراردادی، کاهش احتمال عدم انطباق، افزایش پاسخگویی مدیران، توسعه فرهنگ درستکاری، کاهش ریسک دعاوی و جرایم، افزایش اعتماد ذی‌نفعان، بهبود تصمیم‌گیری و تقویت حاکمیت سازمانی اشاره کرد.

البته دریافت گواهینامه به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که سازمان هیچ‌گاه با عدم انطباق مواجه نخواهد شد.

ارزش واقعی استاندارد زمانی ایجاد می‌شود که CMS به بخشی از تصمیم‌گیری روزمره سازمان تبدیل شود.

ارتباط ISO 37301 با اهداف توسعه پایدار

ISO 37301 با برخی اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد نیز ارتباط دارد.

از جمله می‌توان به هدف 8 یعنی کار شایسته و رشد اقتصادی، هدف 11 یعنی شهرها و جوامع پایدار و هدف 16 یعنی صلح، عدالت و نهادهای قوی اشاره کرد.

با این حال، هدف اصلی استاندارد ایجاد یک سیستم مدیریت انطباق اثربخش است و ارتباط با اهداف توسعه پایدار بیشتر به‌عنوان یکی از آثار گسترده‌تر اجرای استاندارد مطرح می‌شود.

وضعیت ISO 37301 در سال 2026

تا اوت 2026، نسخه معتبر استاندارد همچنان ISO 37301:2021 است.

این استاندارد در سال 2026 تحت بازنگری سیستماتیک ISO قرار گرفت و اعتبار آن تأیید شد.

بنابراین هنوز ویرایش جدیدی که جایگزین ISO 37301:2021 شده باشد منتشر نشده است.

سازمان‌ها باید نسخه 2021 را همراه با اصلاحیه Amd 1:2024 در نظر بگیرند.

ارتباط ISO 37301 با ISO/IEC TS 17021-13 و ISO 37304

ISO 37301 استاندارد مورد استفاده خود سازمان برای استقرار سیستم مدیریت انطباق است.

در مقابل، ISO/IEC TS 17021-13:2021 الزامات صلاحیت افراد دخیل در ممیزی و صدور گواهینامه سیستم‌های مدیریت انطباق را مشخص می‌کند.

بنابراین این دو استاندارد مخاطبان متفاوتی دارند.

سازمان متقاضی صدور گواهینامه باید ISO 37301 را پیاده‌سازی کند، در حالی که نهاد صدور گواهینامه باید الزامات ISO/IEC 17021-1 و الزامات تخصصی مرتبط با ممیزی CMS را رعایت کند.

در سال 2026 همچنین استاندارد ISO 37304 در مراحل نهایی تدوین قرار دارد که قرار است الزامات نهادهای ممیزی و صدور گواهینامه سیستم مدیریت انطباق را به‌صورت جامع‌تری پوشش دهد.

استاندارد ISO 37301:2021 یک چارچوب بین‌المللی برای طراحی و استقرار سیستم مدیریت انطباق فراهم می‌کند.

این استاندارد به سازمان کمک می‌کند تعهدات قانونی، قراردادی و سایر الزامات مرتبط را به‌صورت ساختاریافته شناسایی کند، ریسک‌های عدم انطباق را ارزیابی نماید و کنترل‌های مناسب برای مدیریت آنها ایجاد کند.

ISO 37301 جایگزین ISO 19600 شده و برخلاف استاندارد قبلی، دارای الزامات قابل ممیزی است و امکان صدور گواهینامه برای آن وجود دارد.

موفقیت در اجرای این استاندارد به تعداد روش‌های اجرایی و فرم‌های ایجادشده وابسته نیست. اثربخشی سیستم زمانی مشخص می‌شود که ارتباط میان تعهدات انطباقی، ریسک‌ها، فرهنگ سازمانی، کنترل‌های عملیاتی، گزارش‌دهی، ارزیابی عملکرد و بهبود در عمل قابل مشاهده باشد.

سوالات متداول درباره ISO 37301

ISO 37301 چیست؟

ISO 37301 استاندارد بین‌المللی سیستم مدیریت انطباق است که الزامات و راهنمای لازم برای ایجاد، پیاده‌سازی، نگهداری و بهبود CMS را مشخص می‌کند.

آخرین نسخه ISO 37301 کدام است؟

تا سال 2026، آخرین نسخه معتبر ISO 37301:2021 است که همراه با اصلاحیه ISO 37301:2021/Amd 1:2024 مورد استفاده قرار می‌گیرد.

آیا ISO 37301 جایگزین ISO 19600 شده است؟

بله. ISO 37301:2021 جایگزین ISO 19600:2014 شده است.

آیا ISO 37301 قابل صدور گواهینامه است؟

بله. ISO 37301 دارای الزامات قابل ارزیابی است و می‌تواند مبنای ممیزی شخص ثالث و Certification قرار گیرد.

تفاوت ISO 37301 و ISO 37001 چیست؟

ISO 37301 کل سیستم مدیریت انطباق و انواع تعهدات انطباقی سازمان را پوشش می‌دهد، در حالی که ISO 37001 به‌طور تخصصی بر پیشگیری و مدیریت ریسک رشوه تمرکز دارد.

ISO 37301 برای چه سازمان‌هایی مناسب است؟

این استاندارد برای سازمان‌ها با اندازه، حوزه فعالیت و ساختارهای مختلف قابل استفاده است و محدود به صنعت مشخصی نیست.

اصلاحیه 2024 استاندارد ISO 37301 درباره چیست؟

اصلاحیه ISO 37301:2021/Amd 1:2024 مربوط به در نظر گرفتن موضوع تغییرات اقلیمی در بررسی بستر سازمان و الزامات ذی‌نفعان است.

آیا ISO 37301 همان ISO/IEC 17021 است؟

خیر. ISO 37301 استاندارد سیستم مدیریت انطباق برای سازمان‌هاست، اما خانواده ISO/IEC 17021 عمدتاً الزامات مربوط به نهادهای ممیزی و صدور گواهینامه سیستم‌های مدیریتی را تعیین می‌کند.